Kameyama Castle (Mie) zajmuje 3314. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 169. wśród 295 obiektów w Japonii. Data powstania: 1590, wcześniejsza niż u 32% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1960 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 69% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Tsu, 16 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.
Zamek Kameyama (jap. 亀山城, Kameyama-jō) to japoński zamek położony w Kameyamie, w północnej części prefektury Mie w Japonii. Pod koniec okresu Edo zamek Kameyama należał do klanu Ishikawa, daimyō domeny Ise-Kameyama. Zamek znany był również jako „Kochō-jō” (粉蝶城).
Pierwotny zamek Kameyama został założony przez Sekiego Sanetadę w 1264 roku, na zachód od dzisiejszego zamku Kameyama, i był jedną z pięciu fortyfikacji strzegących terytoriów klanu w północnej prowincji Ise. Bywał sporadycznie atakowany przez klan Oda z północy, a został ostatecznie zajęty, gdy Oda Nobunaga rozszerzył swoją władzę nad prowincją Ise. W 1583 roku Hideyoshi pokonał Takigawę Kazumasu przy zamku Kameyama. Gdy Seki Kazumasa został przeniesiony do Shirakawy w 1590 roku, kontrolę nad zamkiem otrzymał Okamoto Munenori, wasal Toyotomiego Hideyoshiego. Okamoto przeniósł zamek na południowy wschód i odbudował wszystkie główne budowle.
Za czasów szogunatu Tokugawa zamek stał się siedzibą domeny Ise-Kameyama, a otaczające go miasteczko zamkowe prosperowało jako stacja pocztowa na trakcie Tōkaidō, łączącym Edo z Kioto.
W 1632 roku, gdy zamek znajdował się pod kontrolą klanu Miyake, tenshu zostało omyłkowo rozebrane przez Horio Torizane, który pomylił niejednoznacznie sformułowane rozkazy szogunatu z poleceniem odbudowy wieży zamku Kameyama w prowincji Tanba. Mimo tej pomyłki szogunat odmówił zgody na odbudowę tenshu. Zamek Kameyama pełnił funkcję kwatery noclegowej podczas wizyt szogunów Tokugawy Ieyasu, Tokugawy Hidetady i Tokugawy Iemitsu, którzy udawali się z formalnymi wizytami do cesarskiego dworu w Kioto. W głównym obwodzie zamku wzniesiono specjalny pałac przeznaczony wyłącznie dla szoguna, a daimyō zamku zmuszony był rezydować w drugim obwodzie, Ni-no-Maru.
W 1636 roku Honda Toshitsugu uzyskał pozwolenie na wzniesienie yagury na podwyższonej podstawie dawnego tenshu. Nazwana „Tamon-yagura”, jest jedną z niewielu zachowanych budowli zamku i została uznana za zabytek historyczny przez władze prefektury w 1953 roku. W 1873 roku, zgodnie z dekretami rządowymi wydanymi po restauracji Meiji, większość pozostałych budowli zamkowych rozebrano. Jednym z ocalałych elementów jest wejście do rezydencji daimyō w Ni-no-maru, wbudowane obecnie w główną salę świątyni Tensho-ji w dzielnicy Nishimachi w Kameyamie.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kameyama Castle (Mie)” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →