Kirkuk Citadel

Cytadela w Kirkuku (arab. قلعة كركوك; kurd. قەڵای کەرکووک; tur. Kerkük Kalesi) to cytadela wraz z towarzyszącymi jej budowlami, położona w centrum Kirkuku w Iraku, uważana za najstarszą część miasta. Cytadela stoi na 40-metrowym tellu, położonym na płaskowyżu nad rzeką Khasa. Choć większość cytadeli została zburzona, część jej zabudowy, w tym meczety, grobowce i domy, przetrwała w nienaruszonym stanie.

Historycznie zamieszkane głównie przez Turkmenów, lecz wielokulturowe miasto pod względem religijnym, gospodarczym i etnicznym, na terenie cytadeli mieściło się wiele targów i meczetów, część z nich sięgających złotego wieku islamu, noszących imiona wielu znamienitych mieszkańców, oraz liczne klasztory sufickie (znane w Iraku ogólnie jako takiyya), powstałe wskutek rozwoju zakonu Kadirijja w regionie. Znajduje się tu też wiele miejsc kultu chrześcijańskiego i żydowskiego. Cytadela zawiera również jedno z kilku miejsc na Bliskim Wschodzie, w których, jak się twierdzi, pochowany jest biblijny prorok Daniel.

W kwietniu 2021 roku liczący 42,5 hektara teren cytadeli, wraz z wieloma zachowanymi budowlami, wpisano na listę wstępną Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na jego znaczenie historyczne, autentyczną starożytną tkankę miejską i wartość społeczną.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kirkuk Citadel” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Kirkuk Citadel zajmuje 1942. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 7. wśród 14 obiektów w Iraku. Data powstania — ok. 800 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu — jeden z 5 obiektów atlasu powstałych w VIII wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1695 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 63% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irak.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗