Irak · VIII wiek p.n.e.
Kirkuk Citadel zajmuje 1939. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 7. wśród 15 obiektów w Iraku. Data powstania: ok. 800 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu, jeden z 6 obiektów atlasu powstałych w VIII wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1695 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 65% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irak.
Cytadela w Kirkuku (arab. قلعة كركوك; kurd. قەڵای کەرکووک; tur. Kerkük Kalesi) to cytadela wraz z towarzyszącymi jej budowlami, położona w centrum Kirkuku w Iraku, uważana za najstarszą część miasta. Cytadela stoi na 40-metrowym tellu, położonym na płaskowyżu nad rzeką Khasa. Choć większość cytadeli została zburzona, część jej zabudowy, w tym meczety, grobowce i domy, przetrwała w nienaruszonym stanie.
Historycznie zamieszkane głównie przez Turkmenów, lecz wielokulturowe miasto pod względem religijnym, gospodarczym i etnicznym, na terenie cytadeli mieściło się wiele targów i meczetów, część z nich sięgających złotego wieku islamu, noszących imiona wielu znamienitych mieszkańców, oraz liczne klasztory sufickie (znane w Iraku ogólnie jako takiyya), powstałe wskutek rozwoju zakonu Kadirijja w regionie. Znajduje się tu też wiele miejsc kultu chrześcijańskiego i żydowskiego. Cytadela zawiera również jedno z kilku miejsc na Bliskim Wschodzie, w których, jak się twierdzi, pochowany jest biblijny prorok Daniel.
W kwietniu 2021 roku liczący 42,5 hektara teren cytadeli, wraz z wieloma zachowanymi budowlami, wpisano na listę wstępną Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na jego znaczenie historyczne, autentyczną starożytną tkankę miejską i wartość społeczną.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kirkuk Citadel” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →