Japonia · XVI wiek
Miyazu Castle zajmuje 4656. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 221. wśród 295 obiektów w Japonii. Data powstania: 1580, wcześniejsza niż u 33% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1925 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 68% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kioto, 78 km stąd. Jest jednym z 69 obiektów na mapie regionalnej „Kansai”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.
Zamek Miyazu (宮津城, Miyazu-jō) to japoński zamek nizinny, znajdujący się w Miyazu, w północnej prefekturze Kioto w Japonii. Pod koniec okresu Edo zamek Miyazu był siedzibą gałęzi rodu Honjō-Matsudaira, daimyō domeny Miyazu.
Obszar Miyazu był ośrodkiem dawnej prowincji Tango i siedzibą jej stolicy prowincjonalnej. Od okresu Muromachi obszarem rządził klan Isshiki, pełniący funkcję shugo. Jednak w okresie Sengoku obszar przeszedł pod kontrolę klanu Hosokawa. Hosokawa Fujitaka (1564–1610) zbudował pierwszy zamek Miyazu na końcu zatoki Miyazu w 1580 roku. Po incydencie w świątyni Honnō-ji Fujitaka wycofał się do zamku Tanabe, podczas gdy jego syn, Hosokawa Tadaoki, pozostał panem zamku Miyazu. Podczas bitwy pod Sekigaharą Tadaoki był w drodze do regionu Kanto ze swoimi wojskami wspierając Tokugawę Ieyasu, podczas gdy Fujitaka został zaatakowany przez siły Armii Zachodniej pod dowództwem Ishidy Mitsunariego.
Fujitaka podpalił zamek Miyazu i okopał się w zamku Tanabe, którego skutecznie bronił podczas oblężenia Tanabe. Szogunat Tokugawa nagrodził klan Hosokawa przeniesieniem do prowincji Buzen, a Kyōgoku Takatomo objął nowo utworzoną domenę Miyazu, obejmującą całą prowincję o kokudace wynoszącej 123 000. W 1621 roku podzielił swoją domenę na trzy części, a jego spadkobierca, Kyōgoku Takahiro, otrzymał Miyazu. Kyōgoku Takahiro znacząco przebudował zamek do obecnego układu. Jednak jego syn, Kyōgoku Takakuni, został pozbawiony domeny przez szogunat w 1666 roku z powodu złego zarządzania. Kolejno panami zamku byli klany Nagai, Abe, Okudaira i Aoyama, aż w końcu w 1758 roku domenę przyznano Honjō-Matsudairze Sukemasie. Ród Honjō-Matsudaira pozostał tam aż do restauracji Meiji w 1868 roku, po czym zamek popadł w całkowitą ruinę.
Zamek Miyazu w dużej mierze wykorzystuje rzekę Ōte na zachodzie jako fosę zewnętrzną. Kompleks składa się z wewnętrznej baszty (Honmaru), drugiej baszty (Ninomaru) na wschodzie i południu, oddzielonej fosą, oraz trzeciej baszty (Sannomaru), również chronionej fosą i murami kamiennymi. Zamek nigdy nie posiadał tenshu, lecz opierał się na ośmiu dwukondygnacyjnych wieżach strażniczych yagura, rozmieszczonych w strategicznych punktach fortyfikacji.
Obecnie wszystkie fosy zostały zasypane, a teren zamku w znacznym stopniu zniknął pod zabudową miejską.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Miyazu Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →