Chorwacja · XVII wiek
Novi Dvori of Zaprešić zajmuje 5284. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 46. wśród 79 obiektów w Chorwacji. Data powstania: 1611, wcześniejsza niż u 29% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. W promieniu 25 km stoi 12 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Zagrzeb, 15 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chorwacja.
Novi Dvori w Zaprešiciu, czyli Novi Dvori Jelačicia, to feudalna posiadłość w północno-zachodniej części Zaprešicia w Chorwacji. Na posiadłość składają się zamek, dawny spichlerz przekształcony w muzeum, okrągła młocarnia, neogotycka kaplica oraz grobowiec rodziny Jelačić.
W trakcie rozpadu większej seniorii Susedgrad-Stubica, Novi dvori (Curia Nova) wzmiankowane są jako niezależna jednostka już na początku XVII wieku. Historyk Stjepan Laljak wiąże powstanie tej posiadłości z porzuceniem pobliskiego zamku Susedgrad, również należącego do rodu Zrinskich, który był niegdyś siedzibą seniorii Susedgrad, lecz utracił swoje znaczenie i został opuszczony. Według dokumentu datowanego na 1852 rok, dwór Novi Dvori zbudowano po raz pierwszy w 1611 roku jako zwyczajny, jednopiętrowy dwór, wykonany głównie z drewna. Ta pierwotna, XVII-wieczna koncepcja dworu odpowiada dzisiejszej zachodniej części budynku, a jej kształt zachował się jedynie w piwnicy.
Na przestrzeni dziejów właścicielami tej posiadłości byli kolejno rody Zrinskich, Čikulinów, Sermage'ów, Festeticsów oraz Erdödych. Niemal każdy z tych właścicieli stopniowo rozbudowywał dwór w kierunku wschodnim. W drugiej połowie XVIII wieku Peter Troilo Sermage przekształcił dwór w zamek i dodał do posiadłości kilka budynków gospodarczych, takich jak stodoły, spichlerze i okrągła młocarnia. Do XIX wieku zamek stał się własnością Alexandra Erdödy'ego. Ta sama rodzina ostatecznie sprzedała posiadłość banowi Josipowi Jelačiciowi w 1851 roku.
Chociaż prawo Zjednoczonego Królestwa Chorwacji formalnie zobowiązywało każdego kandydata na urząd bana do posiadania własnej posiadłości na ziemi chorwackiej, kryterium to zostało krótko zignorowane przy powołaniu Jelačicia z powodu Wiosny Ludów 1848 roku. Skomentował to następnie Jelačić następującymi słowami:
„Zawsze żyłem dla mojej Ojczyzny i wszystko, co robiłem, czyniłem z lojalności i wierności, a nie dla owych 400 000 forintów, które wydałem na zakup posiadłości ziemskiej zgodnie z naszą Konstytucją, która wymaga, by chorwacki ban był również właścicielem ziemskim w naszym Królestwie”.
Pisemna umowa sprzedaży posiadłości została zawarta 23 marca 1852 roku, mimo że Jelačić de facto nabył posiadłość rok wcześniej. Nowy właściciel przebudował i rozbudował zarówno posiadłość, jak i zamek.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Novi Dvori” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →