Hiszpania · XVIII wiek p.n.e.
Numancja zajmuje 140. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: ok. 1702 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu, jeden z 6 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 24 131 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 98% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Numancja (łac. Numantia, hiszp. Numancia) – starożytne miasto i stanowisko archeologiczne w środkowo-północnej części Hiszpanii (Kastylia), odległe o 7 km od Sorii.
Początkowo osada (oppidum), później starożytne miasto założone przez celtyberyjskie plemię Arewaków nad rzeką Durius (obecnie Duero). Było ważnym punktem oporu Celtyberów przeciwko Rzymianom. O jego zdobycie toczyła się w latach 143-133 p.n.e. tzw. wojna numantyjska, zakończona przez Scypiona, który poprzez odizolowanie miasta doprowadził do jego kapitulacji po dziewięciu miesiącach oblężenia. Wskutek wygłodzenia jego mieszkańcy posuwali się do kanibalizmu, w końcu niemal wszyscy odebrali sobie życie, bardziej od niego ceniąc wolność. Scypion zdołał zgromadzić zaledwie 50 osób, z którymi odbył triumf, resztę pozostałych przy życiu sprzedał w niewolę. Miasto zostało ostatecznie zburzone.
Numancja została odbudowana przez Oktawiana Augusta, jednakże z biegiem czasu utraciła poprzednie znaczenie. Pozostałości starożytnej Numancji i antycznych fortyfikacji zostały odsłonięte przez wykopaliska archeologiczne w okolicach Sorii, zapoczątkowane w 1905 przez Adolfa Schultena.
Tekst pochodzi z artykułu „Numancja” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →