Palace of Khudáyár Khán zajmuje 2634. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 12 obiektów w Uzbekistanie. Data powstania: 1871, wcześniejsza niż u 6% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1515 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 62% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Uzbekistan.
Pałac Chudajar-chana, zwany Perłą Kokandu, był pałacem ostatniego władcy chanatu kokandzkiego, Chudajar-chana. To najczęściej odwiedzana atrakcja turystyczna w uzbeckiej Kotlinie Fergańskiej.
Pałac Chudajar-chana, znany też jako Kokand Urda, zbudowano na początku lat 70. XIX wieku. Był ostatnim z serii siedmiu pałaców, z których każdy kolejny był wspanialszy od poprzedniego, a jego celem było ukazanie potęgi chana. Architektem był Mir Ubajdułło, a pałac, jak się mówi, zbudowało 80 mistrzów budowlanych i 16 tysięcy przymusowo zwerbowanych robotników. Amerykański dyplomata Eugene Schuyler opisał pałac jako „znacznie większy i wspanialszy niż jakikolwiek inny w Azji Środkowej… lśniący całym blaskiem swych świeżych kafli, niebieskich, żółtych i zielonych”.
Podczas rosyjskiego podboju Azji Środkowej wojska carskie zajęły i zlikwidowały chanat kokandzki, zamieniając go w państwo wasalne. Chudajar-chan początkowo przyjął postawę prorosyjską, lecz został zmuszony do wygnania, pozostawiając swój pałac. Majątek splądrowano.
Podczas rewolucji bolszewickiej Kokand w latach 1917–18 posiadał antybolszewicki Rząd Tymczasowy. Gdy bolszewicy przejęli kontrolę nad miastem w 1918 roku, zburzyli większość pałacu, w tym cały harem, pozostawiając zaledwie 19 z pierwotnych blisko 120 pomieszczeń.
W 1938 roku, pod kierownictwem architekta Obida Zajniddinowa, w Pałacu Chudajar-chana przeprowadzono projekt renowacji; udział w naprawie wzięli architekt Kadirjon Hajdarow, rzeźbiarz S. Norkoziyev oraz inni mistrzowie. W wyniku badań przeprowadzonych w 1974 roku (architekci N. Akromkhodżajew, E. Nurullajew i inni) ustalono pierwotny stan pałacu.
W 1924 roku w Pałacu Chudajar-chana otwarto wystawę osiągnięć rolniczych. Od 1925 roku w pałacu działa Muzeum Historii Lokalnej miasta Kokand.
Pałac stoi pośród zagospodarowanych ogrodów w centrum Kokandu. Cała działka zajmuje cztery hektary, a pierwotny budynek miał 138 m długości i 68 m szerokości. Główne wejście znajduje się 5 m nad poziomem gruntu i prowadzi do niego rampa.
Cała fasada jest bogato zdobiona kafelkami, łączącymi wzory geometryczne i inskrypcje. Nad bramą arabski napis głosi: „Wysoki Pałac Seida Muhammada Chudajar-chana”.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palace of Khudáyár Khán” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →