Pałac w Mafrze

Pałac w Mafrze (port. Palácio Nacional de Mafra) – monumentalny zespół pałacowo-klasztorny z kościołem w Mafrze w Portugalii. Zbudowany w latach 1717–1730 w stylu baroku i klasycyzmu włoskiego z rozkazu króla Jana V. Miał być wotum za urodzenie następcy tronu przez jego żonę, królową Marię Annę z Habsburgów.

Pałac jest największą rezydencją królewską w Portugalii i jednym z największych budynków zbudowanych w Europie w XVIII wieku. Służył również za klasztor franciszkanów. Zespół miał być portugalskim odpowiednikiem pałacu Escorial pod Madrytem. Po upadku monarchii w 1910 pałac został zamieniony na muzeum.

Historia powstania i budowy pałacu w Mafrze została opisana w powieści Baltazar i Blimunda, którą napisał laureat Nagrody Nobla José Saramago.

Text adapted from “Pałac w Mafrze” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Pałac w Mafrze zajmuje 313. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 82 obiektów w Portugalii. Powstał w 1717 i jest starszy niż 22% datowanych obiektów atlasu — jeden z 274 obiektów atlasu powstałych w XVIII wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗