Pałac w Mafrze

Pałac w Mafrze (port. Palácio Nacional de Mafra) – monumentalny zespół pałacowo-klasztorny z kościołem w Mafrze w Portugalii. Zbudowany w latach 1717–1730 w stylu baroku i klasycyzmu włoskiego z rozkazu króla Jana V. Miał być wotum za urodzenie następcy tronu przez jego żonę, królową Marię Annę z Habsburgów.

Pałac jest największą rezydencją królewską w Portugalii i jednym z największych budynków zbudowanych w Europie w XVIII wieku. Służył również za klasztor franciszkanów. Zespół miał być portugalskim odpowiednikiem pałacu Escorial pod Madrytem. Po upadku monarchii w 1910 pałac został zamieniony na muzeum.

Historia powstania i budowy pałacu w Mafrze została opisana w powieści Baltazar i Blimunda, którą napisał laureat Nagrody Nobla José Saramago.

Parafia w Mafrze oraz Królewskie i Czcigodne Bractwo Najświętszego Sakramentu w Mafrze znajdują się w bazylice pałacowej.

W lipcu 2019 r. został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac w Mafrze” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac w Mafrze zajmuje 360. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 205 obiektów w Portugalii. Data powstania — 1717, wcześniejsza niż u 21% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 10 218 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 93% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 190 000 osób. W promieniu 25 km stoi 11 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Sintra, 16 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗