Pałac Kinskich w Wiedniu zajmuje 1715. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 37. wśród 239 obiektów w Austrii. Data powstania: 1713, wcześniejsza niż u 20% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2985 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 78% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 37 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wiedeń, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Austria.
Pałac Kinskich w Wiedniu (niem. Palais Kinsky, Palais Daun-Kinsky) – barokowy pałac wiedeński, kojarzony z rodem Kinskich, ponieważ rodzina ta była w jego posiadaniu od 1784 r.
Pałac zbudował w latach 1713–1716 Johann Lucas von Hildebrandt, zaś pierwszym jego lokatorem i zamawiającym budowlę był marszałek hrabia Philipp Wirich von Daun („Daun´scher Palast”).
W 1764 r. pałac przejął hr. Khevenhüller, a w 1784 r. odziedziczyła go rodzina Kinsky (hrabina Rosa von Kinsky), dlatego dziś znany jest jako Pałac Kinskich.
7 maja 1763 urodził się tu ks. Józef Poniatowski, Naczelny Wódz Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego, marszałek Francji. Dzisiejszym właścicielem pałacu jest Karl Wlaschek.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Kinskich w Wiedniu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Budowę pałacu zlecił hrabia Wirich Philipp von Daun; rozpoczęto ją w 1713 roku pod kierunkiem architekta Johanna Lucasa von Hildebrandta. Książę Józef Poniatowski, polski generał i marszałek Francji, urodził się w pałacu 7 maja 1763 roku.
Pałac posiada żółto-białą elewację oraz bogato zdobione schody z sufitami zdobionymi freskami, lustrami i posągami. W 1784 roku sprzedano go szlacheckiej rodzinie Kinsky. Matilde Kinsky odziedziczyła pałac i poślubiła Argentyńczyka Martineza de Hoz. Przez dekadę, w latach 60. XX wieku, pałac był siedzibą ambasady Argentyny.
Palais Kinsky przeszedł renowację pod koniec lat 90. XX wieku i przywrócono mu wcześniejszy wygląd. Pomieszczenia posiadają barokowe sufity zdobione freskami oraz kosztowne parkiety. Pałac wykorzystywany jest do organizacji aukcji (Auktionshaus im Kinsky) i przyjęć, a mieszczą się w nim sklepy oraz restauracja o nazwie Freyung 4. Wykorzystywano go również do finałowych negocjacji statusowych między Serbami a Albańczykami z Kosowa, prowadzonych pod egidą Unii Europejskiej.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palais Kinsky” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →