Schloss Belvedere

Barokowy pałac Schloss Belvedere na obrzeżach Weimaru to pałacyk rozrywkowy (Lustschloss) zbudowany na potrzeby przyjęć towarzyskich, wzniesiony w latach 1724–1732 według projektów Johanna Augusta Richtera i Gottfrieda Heinricha Krohnego dla Ernsta Augusta, księcia Saksonii-Weimaru. Corps de logis flankują symetryczne pawilony. Dziś mieści się w nim część weimarskich zbiorów sztuki, obejmujących porcelanę i fajans, meble oraz obrazy z XVIII wieku. Jako rezydencja letnia, jej ogrody, założone w stylu francuskim w latach 1728–1748, były niezbędnym udogodnieniem. Skrzydło Orangerii w Schlosspark mieści kolekcję zabytkowych powozów.

Po 1811 roku znaczną część zewnętrznych ogrodów przekształcono zgodnie ze stylem angielskiego ogrodu krajobrazowego, jako Englischer Garten, dla wielkiego księcia Karla Friedricha, który zmarł w Belvedere w 1853 roku. Wzbogaconą kolekcję egzotycznych roślin opublikowano jako „Hortus Belvedereanus” w 1820 roku.

Ze względu na świadectwo kulturowego wpływu Weimaru w szczytowym okresie klasycyzmu weimarskiego pod koniec XVIII i na początku XIX wieku, Schloss Belvedere wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1998 roku jako część stanowiska Klasyczny Weimar.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Schloss Belvedere, Weimar” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Schloss Belvedere zajmuje 1913. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 147. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — 1724, wcześniejsza niż u 20% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2442 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 71% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Jest jednym z 22 obiektów na mapie regionalnej „Turyngia”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗