Włochy · XVI wiek
Palazzo Cellammare zajmuje 2776. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 215. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 1550, wcześniejsza niż u 36% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1170 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 55% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 23 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Neapol, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Palazzo Cellamare, znany też jako Cellammare, to monumentalny pałac położony przy via Chiaia 139, w dzielnicy San Ferdinando w Neapolu, we Włoszech. Wejście znajduje się w pobliżu kościoła Santa Caterina a Chiaia.
Pałac wzniesiono w XVI wieku dla Giovanniego Francesca Carafy, księcia Stigliano i członka rodu Carafa. Syn Giovanniego Francesca, Pier Luigi Carafa, zlecił później Ferdinandowi Manlio dostosowanie pałacu do typowych cech ówczesnej epoki.
Podczas powstania Masaniella w 1647 roku pałac został splądrowany przez tłum, a w 1689 roku stał się własnością państwa.
W XVIII wieku nabył go książę Cellamare, Antonio del Giudice, który zatrudnił Ferdinanda Fugę do zaprojektowania kaplicy w latach 1726–1727. Później stał się rezydencją hiszpańskiego Michele Imperialiego Simeany, księcia Montena i Francavilla (zm. 1782), przyjaciela Casanovy i zapalonego kolekcjonera rzeźb. Pałac przez pewien czas nosił nazwę Palazzo Francavilla. Dalsze przebudowy powierzono architektowi Francescowi Antoniowi Picchiattiemu.
W pałacu zachowały się freski na sufitach autorstwa Giacoma del Po, Pietra Bardellina, Giacinta Diana i Fedele Fischettiego. Z dawnych rozległych ogrodów niewiele pozostało.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Cellammare, Naples” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →