Palazzo Labia

Palazzo Labia to barokowy pałac w Wenecji, we Włoszech. Zbudowany w XVII–XVIII wieku, jest jednym z ostatnich wielkich pałaców Wenecji. Mało znany poza Włochami, słynie przede wszystkim z niezwykłej sali balowej z freskami, namalowanej w latach 1746–1747 przez Giovanniego Battistę Tiepola, z dekoracjami w technice trompe-l'œil autorstwa Gerolama Mengozziego-Colonny.

W mieście, które często porównuje się do tekturowej scenografii filmowej, pałac jest niezwykły, gdyż posiada nie tylko oficjalną fasadę wzdłuż Canal Grande, lecz także widoczną i formalną, ozdobioną fasadę tylną wzdłuż Canale di Cannaregio. W Wenecji takie rozwiązanie jest bardzo rzadkie. Pałac zaprojektował architekt Andrea Cominelli (według innych – Alessandro Tremignon). Główna fasada znajduje się od strony Canale di Cannaregio, natomiast mniejsza, trójprzęsłowa fasada wychodzi na Canal Grande. Późniejsza fasada, zaprojektowana prawdopodobnie przez Giorgia Massariego, dostępna jest od strony Campo San Geremia.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Labia” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Labia zajmuje 1695. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 131. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — ok. 1700, wcześniejsza niż u 22% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2234 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 69% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 42 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wenecja, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗