Włochy · XVIII wiek
Palazzo Litta zajmuje 2858. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 224. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: 1761, wcześniejsza niż u 15% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. W promieniu 25 km stoi 18 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Mediolan, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Palazzo Litta, znany też jako Palazzo Arese-Litta, to barokowa budowla w Mediolanie, w północnych Włoszech, naprzeciw San Maurizio al Monastero Maggiore, pochodząca z okresu hiszpańskich rządów w mieście. W 2018 roku pełnił funkcję centrum kulturalnego, mieszcząc przestrzenie wystawowe, biura oraz teatr.
Architekt Francesco Maria Richini wzniósł jądro pałacu w latach 1642–1648 dla hrabiego Bartolomeo Arese, członka rodu Arese, jednej z najbardziej wpływowych mediolańskich rodzin tamtego okresu, który w 1660 roku został prezydentem Senatu Mediolanu. Palazzo Litta stał się w ten sposób ważnym ośrodkiem kulturalnym. Wielkie przyjęcia organizowane tu na przestrzeni lat obejmowały recepcje na cześć arcyksiężnej Marianny Austriaczki, Małgorzaty Teresy Hiszpańskiej, Elżbiety Krystyny Brunszwicko-Wolfenbüttelskiej, Marii Teresy Austriaczki, Eugeniusza de Beauharnais, a także przyjazd Napoleona do Mediolanu.
Oprócz ogólnego planu, głównymi elementami, które zachowały się zasadniczo nienaruszone z pierwotnej siedemnastowiecznej budowli, są piano nobile (choć w dużej mierze przeprojektowane od nowa) oraz jeden z dziedzińców Riciniego. Rodzinne oratorium, także dzieło Riciniego, konsekrowane w 1671 roku, zostało później przekształcone w prywatny teatr do użytku rodziny i jej gości. Teatr, najstarszy w Mediolanie, wciąż działa jako Teatro Litta di Milano, które posiada też drugą scenę mieszczącą się w dawnym budynku stajni.
W 1674 roku pałac przeszedł na córkę Bartolomea, Małgorzatę, żonę Fabia III Viscontiego Borromeo Arese; około połowy XVIII wieku, gdy ta gałąź rodu Arese wygasła w linii męskiej, odziedziczyła go rodzina Litta, której członkowie odgrywali też istotną rolę w życiu politycznym miasta. W tym okresie wprowadzono w budynku szereg ważnych zmian. Pod koniec XIX wieku stał się siedzibą Zarządu Kolei Włoch Północnych.
Między 1752 a 1761 rokiem Bartolomeo Bolli wzniósł nową fasadę budynku, bogato zdobioną w późnobarokowym, czyli rokokowym, stylu. Wejście flankują dwa atlanty, podtrzymujące skręcony balkon. W 1740 roku Carlo Giuseppe Merlo zbudował imponujące i scenograficzne widłowe schody (scalone a tenaglia), których wyrafinowane skręty prowadzą do apartamentów piano nobile.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Litta, Milan” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →