Włochy · XIV wiek
Palazzo Madama and Casaforte degli Acaja, Turin zajmuje 460. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 33. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 1310, wcześniejsza niż u 60% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 10 217 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 94% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 10 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Turyn, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Palazzo Madama to pałac w Turynie, w Piemoncie. Mieścił się w nim pierwszy Senat Królestwa Włoch, a jego tradycyjna nazwa pochodzi od ozdobień, jakie otrzymał za sprawą dwóch królowych (madama) z dynastii Sabaudzkiej.
W 1997 roku wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z trzynastoma innymi rezydencjami dynastii Sabaudzkiej.
Na początku I wieku p.n.e. w miejscu pałacu stała brama w murach rzymskich, z której wychodził decumanus maximus miasta Augusta Taurinorum (starożytnej nazwy Turynu). Dwie z wież, choć odrestaurowane, wciąż świadczą o tym pierwotnym rdzeniu budowli. Po upadku zachodniego cesarstwa rzymskiego brama służyła jako umocniona twierdza w systemie obrony miasta.
Później budynek stał się własnością rodu Sabaudia-Acaja, bocznej gałęzi dynastii Sabaudzkiej; na początku XIV wieku rozbudowali go w zamek. Sto lat później Ludwik z Acaja przebudował go na kształt kwadratu, z wewnętrznym dziedzińcem i portykiem oraz czterema cylindrycznymi wieżami na narożnikach. Forma tej budowli jest wciąż wyraźnie widoczna w tylnej części pałacu. Po wygaśnięciu rodu Acaja budynek stał się rezydencją dla gości dynastii Sabaudzkiej.
W 1637 roku regentka za panowania księcia Karola Emanuela II, Krystyna Francuska (ciotka Ludwika XIV), wybrała go na swą osobistą rezydencję. Zleciła zadaszenie dziedzińca oraz przebudowę wewnętrznych apartamentów. Sześćdziesiąt lat później w pałacu zamieszkała kolejna regentka, Maria Joanna Sabaudzka, znana jako Madama Reale. To ona nadała mu na stałe przydomek Madama (włoskie „Madame”). Zaprosiła wielu artystów do odnowienia budynku, który księżna pragnęła przekształcić w wystawny pałac królewski. Artysta Domenico Guidobono stał się niekwestionowanym głównym twórcą dekoracji sal na pierwszym piętrze Palazzo Madama, znanych jako sale Guidobono – Komnaty Madamy Reale, Gabinet Chiński i Południowa Weranda.
Księżna zleciła też architektowi Filippo Juvarze zaprojektowanie nowego barokowego pałacu z białego kamienia, co ten wykonał w 1716 roku, lecz prace przerwano w 1721 roku, po ukończeniu jedynie części frontowej.
Później pałac miał różne przeznaczenia, między innymi mieściła się w nim kwatera główna tymczasowego rządu francuskiego podczas wojen napoleońskich.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Palazzo Madama, Turin” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →