Włochy · XIV wiek
Castello Estense zajmuje 580. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 44. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 1350, wcześniejsza niż u 54% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7940 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 92% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 140 000 osób. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Ferrara, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Castello Estense lub Castello di San Michele – zamek w centrum Ferrary, wybudowany w stylu renesansowym na otoczonej fosą wyspie. Pierwotnie należał do rodu d’Este, od 1597 siedziba legata papieskiego. Charakteryzuje się mocno rozczłonkowaną bryłą z czterema wieżami narożnymi.
Tekst pochodzi z artykułu „Castello Estense” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
3 maja 1385 roku mieszkańcy Ferrary, doprowadzeni do rozpaczy podatkami i powodziami, które przyniosły im ruinę, udali się do pałacu markiza Niccolò II d'Este, by zażądać wyjaśnień od Tommasa da Tortony, wysokiego urzędnika uznawanego za odpowiedzialnego za tę poważną sytuację. Niccolò przez cały dzień próbował uspokoić bunt, lecz wieczorem stało się jasne, że nastroje ludu stają się coraz bardziej wrogie i że samo bezpieczeństwo rodu Este jest zagrożone. Wydano wówczas rozkaz sprowadzenia zhańbionego Tommasa, który po przyjęciu spowiedzi i komunii został wydany tłumowi, ten zaś dosłownie rozerwał go na kawałki.
To wydarzenie, które doprowadziło później do śmierci przywódców buntu, przekonało markiza, że pałac rodzinny (obecnie Palazzo Comunale) nie jest wystarczający, by zapewnić bezpieczeństwo szlachcie na wypadek zamieszek. Nakazał więc budowę obronnej twierdzy po północnej stronie pałacu, powierzając projekt architektowi Bartolinowi da Novara. Wykorzystano wówczas już istniejącą wieżę (Torre dei Leoni), będącą częścią murów obronnych, znajdujących się w owym czasie znacznie na południe od obecnych, biegnących w przybliżeniu wzdłuż dzisiejszego Corso Giovecca i Viale Cavour. Wieżę połączono murami kurtynowymi z trzema innymi, wzniesionymi specjalnie na potrzeby tego projektu. Między rezydencją rodu Este a nową twierdzą zbudowano napowietrzne przejście (być może drewniane), umożliwiające ucieczkę z jednego budynku do drugiego.
W miarę jak miasto się rozrastało, mury miejskie przesuwano, przez co funkcja obronna zamku traciła na znaczeniu, a w jego wnętrzu zaczęto budować apartamenty, uznawane odtąd za aneks pałacu dworskiego. Od czasów Ercole I d'Este zachowało się wiele zapisów o budowie apartamentów oraz ich powiększaniu i upiększaniu. Ostateczne prace przekształcające zamek zlecił Ercole II po pożarze w 1544 roku, który uszkodził wcześniejsze pomieszczenia. Architekt Girolamo da Carpi nadał zamkowi zewnętrzny wygląd widoczny do dziś, choć wnętrza były wielokrotnie przebudowywane na przestrzeni wieków.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castello Estense” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →