Písac

Písac (język keczua: Pisaq) – miasteczko w Peru położone 33 kilometry od Cusco. Stanowi bazę wypadową do zwiedzania pobliskiego stanowiska archeologicznego, jednego z najważniejszych w tzw. Świętej Dolinie Inków. Zgodnie ze zwyczajami Inków, którzy budowali miasta na planie mającym zarys różnych zwierząt, Písac zbudowano w formie kuropatwy, zgodnie z nazwą miasta. Miasto składa się z dwóch odrębnych części - inkaskiej i kolonialnej.

Tekst pochodzi z artykułu „Písac” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Znalezione w okolicy pozostałości ceramiki kultur Lucre i Killke sugerują, że obszar ten był zamieszkiwany od dawna. Wczesna osada, prawdopodobnie sprzed czasów inkaskich, istniała na zboczu wzgórza między dopływami rzeki Vilcanota, Quitamayo i Chongo. Ta społeczność uprawiała plony zarówno na tarasach, jak i na równinie zalewowej. Później, gdy zagrożenie ze strony innych plemion zmalało, mieszkańcy przenieśli się bliżej głównej drogi do Cusco i Urcos.

Gdy imperium Inków podbiło ten obszar, wzniesiono duży kompleks na górskim grzbiecie z widokiem na miejsce, gdzie znajduje się dziś współczesne miasto. Powszechnie przyjmuje się, że został on zbudowany przez inkaskiego cesarza Pachacutiego (1438–1471/1472) nie wcześniej niż w 1440 roku. Wielu badaczy (m.in. Kim MacQuarrie) zgadza się, że Pachacuti wzniósł go jako wielofunkcyjną rezydencję, cytadelę, obserwatorium i miejsce religijne. W tej roli miał wspierać jego panaca (rodzinę i potomków), zapewniać odosobnione królewskie schronienie z dala od Cusco, gdzie on i szlachta mogli odpoczywać między kampaniami wojskowymi, odprawiać obrzędy rytualne i religijne, służyć jako schronienie w czasach zagrożenia, a także upamiętniać jego zwycięstwa nad ludem Cuyo. Mimo swoich rozmiarów i bliskości Cusco, kompleks inkaski nie jest wspominany przez żadnego z hiszpańskich kronikarzy.

Francisco Pizarro i hiszpańscy zdobywcy zniszczyli kompleks inkaski na początku lat 30. XVI wieku.

Współczesne miasto Písac zostało zbudowane w dolinie poniżej ruin kompleksu inkaskiego przez wicekróla Francisco de Toledo w latach 70. XVI wieku.

Pierwszy nowożytny opis Pisac pochodzi z końca XIX wieku, gdy Ephraim George Squier (1821–1888), komisarz USA do spraw Peru, odwiedził Pisac i pozostawił szczegółowy opis ruin inkaskich w swojej książce z 1877 roku Peru – Incidents of Travel and Exploration in the Land of the Incas.

Austriacko-francuski naukowiec i podróżnik Charles Wiener (1851–1919) również odwiedził Písac i opisał swoje odkrycia w dziele Perou et Bolivie (Paryż, 1880).

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Písac” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Písac zajmuje 483. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 7. wśród 18 obiektów w Peru. Data powstania — ok. 1440, wcześniejsza niż u 51% datowanych obiektów atlasu — jeden z 455 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7648 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 90% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Cuzco, 17 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Peru.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗