Niemcy · XII wiek
Pyrmont Castle zajmuje 3924. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 322. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 1190, wcześniejsza niż u 77% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1210 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 56% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 25 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Koblencja, 26 km stąd. Jest jednym z 51 obiektów na mapie regionalnej „Dolina Mozeli”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Zamek Pyrmont (niem. Burg Pyrmont) wznosi się na zachód od Münstermaifeld, w pobliżu Roes i Pillig, na łupkowym urwisku nad wodospadem na rzece Elzbach, w południowym Eifel, w Niemczech. Leży w gminie Roes, w powiecie Cochem-Zell.
Skalny zamek zbudowano pod koniec XII wieku na terytorium palatynatu przez Cunona ze Schönburga, którego syn, Cuno II, jako pierwszy z rodziny nazwał się „panem na Pyrmoncie”. Zamek po raz pierwszy odnotowano w 1225 roku.
W 1441 roku Cuno VI z Pyrmontu w swoim testamencie określił, jak jego spadek (a tym samym również zamek Pyrmont) powinien zostać podzielony między jego trzech skłóconych synów – Henryka VI, Jana i Fryderyka – aby uchronić rodową siedzibę dynastii przed rozdrobnieniem wskutek dziedziczenia. Nie powstrzymało to jednak sporów o zamek po śmierci ojca. Na Henryka VI z Pyrmontu nałożono banicję Rzeszy (Reichsacht) w wyniku sporu spadkowego, a zarząd nad jego udziałem w zamku przekazano bratu Fryderykowi.
Zamek nie zaznał spokojniejszych czasów aż do drugiej połowy XV wieku, gdy cesarz Maksymilian I nadał Henrykowi IV, panu na Pyrmoncie, godność wolnego pana (Freiherr). Choć z jego małżeństw urodziło się dwóch synów, majątek Pyrmont ostatecznie odziedziczyła jego córka Elżbieta. Ponieważ poślubiła ona Filipa z Eltz, zamek przeszedł na tę ważną hrabiowską dynastię.
Jednak nawet rodzina Eltz nie zawsze zgadzała się co do podziału spadku. W 1652 roku jedna ze spadkobierczyń rodu Eltz sprzedała swój udział członkom rodziny Waldbott von Bassenheim z powodu trwających sporów, którzy z kolei dwa lata później zostali mianowani wolnymi panami cesarskimi dzięki posiadaniu tego majątku.
W 1695 roku kolejny udział rodu Eltz w zamku Pyrmont trafił do elektoratu trewirskiego, a następnie w 1710 roku został nabyty także przez rodzinę Waldbott von Bassenheim.
W 1712 roku Waldbottowie rozpoczęli przekształcanie średniowiecznego zamku w reprezentacyjny pałac (Schloss). Na przykład palas podniesiono do trzech kondygnacji i wyposażono w duże okna. Obecny perron po południowej stronie zamku pochodzi z tego okresu.
W 1789 roku, w czasie rewolucji francuskiej, właściciele uciekli przed wojskami francuskimi na swoje posiadłości na prawym brzegu Renu, a zaledwie pięć lat później zamek został skonfiskowany jako francuska własność narodowa.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Pyrmont Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →