Rosja · XVI wiek
Sebezh Fortress zajmuje 8560. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 141. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania: 1535, wcześniejsza niż u 40% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.
Twierdza Siebież obejmuje historyczne fortyfikacje w Siebieżu, w obwodzie pskowskim, położone na półwyspie "Zamkowym", wcinającym się w jezioro Siebież.
Siebież po raz pierwszy wzmiankowany jest w kronikach pod rokiem 1414 jako pskowski "przygorod", czyli miasto podporządkowane, w związku z jego zdobyciem i zniszczeniem przez Witolda, wielkiego księcia litewskiego. W 1535 roku, w trakcie wojny starodubskiej, wołost siebieska została odbita przez Rosję. Do tego czasu dawna twierdza już nie istniała. W tym samym roku, na rozkaz księcia I. W. Szujskiego i pod kierunkiem I. N. Buturlina, w rekordowym czasie wzniesiono na miejscu starożytnych umocnień drewnianą twierdzę, nazwaną na cześć Ścięcia Jana Chrzciciela Iwangorod nad Siebieżem. Pracami kierował włoski architekt Petrok Mały Fryazin, przybyły z Moskwy. Z Pskowa natychmiast wysłano tu 500 arkebuzerów wraz z dużym taborem.
W lutym 1536 roku nowa twierdza, dobrze wykorzystująca zalety terenu, wytrzymała oblężenie wojsk polsko-litewskich króla Zygmunta I. Wszystkie ataki napastników zakończyły się niepowodzeniem i przyniosły im ciężkie straty. Podczas odwrotu oddziałów nieprzyjacielskich przez jezioro Siebież lód pod nimi załamał się. Obrońcy twierdzy dokonali wypadu i dopełnili klęski wroga. Pod koniec wojny w następnym roku Siebież pozostał częścią państwa rosyjskiego, stając się twierdzą graniczną. W kolejnych stuleciach miasto wielokrotnie przechodziło z rąk do rąk.
Rdzeniem Twierdzy Siebieskiej była cytadela, nazywana w okresie polskim Zamkiem. Ta niewielka twierdza wzniesiona została na najwyższej części półwyspu, w rejonie przylądka. Na wale ziemnym o długości około 350 m wzniesiono drewniany mur. Podobnie jak w Pskowie, na terenie twierdzy znajdowała się "stodoła, a pod nią piwnica" na "proch, ołów, śrut i wszelkiego rodzaju zapasy artyleryjskie", a także 12 spichlerzy.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Себежская крепость” w Wikipedii po rosyjsku, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →