Niemcy · XVI wiek
Pałac Rheinsberg zajmuje 1063. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 83. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1566, wcześniejsza niż u 35% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7363 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Berlin, 73 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Pałac Rheinsberg (niem. Schloss Rheinsberg) – pałac nad brzegiem jeziora Grienericksee, w latach 1736–1740 rezydencja następcy tronu pruskiego i późniejszego króla Fryderyka II, w latach 1752–1802 rezydencja księcia Henryka Pruskiego.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Rheinsberg” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac na wschodnim brzegu Grienericksee jest klasycznym przykładem tzw. rokoka fryderycjańskiego i posłużył jako wzór dla pałacu Sanssouci.
W średniowieczu na miejscu pałacu Rheinsberg stał zamek wodny. Ród von Bredow nabył władztwo nad Rheinsbergiem w drodze małżeństwa w 1464 roku od rodu von Platen i w 1566 roku wzniósł w tym miejscu zamek wodny w stylu renesansowym. Został on poważnie uszkodzony podczas wojny trzydziestoletniej. W 1618 roku sprzedano go Kunowi von Lochow. Gdy jego linia wygasła, zamek trafił do elektora Fryderyka Wilhelma, który podarował go swojemu generałowi, Franzowi du Hamel. Za zgodą elektora ten sprzedał go Benjaminowi Chevenixowi de Beville. Ten z kolei sprzedał go w marcu 1734 roku za 75 000 talarów pruskiemu królowi Fryderykowi Wilhelmowi I.
Fryderyk Wilhelm przekazał go z kolei swojemu synowi, następcy tronu Fryderykowi, późniejszemu królowi Fryderykowi Wielkiemu, w dowód wierności. W 1736 roku Fryderyk przeniósł się wraz z żoną, księżniczką Elżbietą Krystyną, do południowego skrzydła zamku. W latach do 1740 roku Fryderyk znacznie rozbudował i ulepszył zamek dzięki architektom Johannowi Gottfriedowi Kemmeterowi i Georgowi Wenzeslausowi von Knobelsdorffowi, który wyuczył się rzemiosła architektonicznego u Kemmetera. Nad jednopiętrowym budynkiem dobudowano piętro, a skrzydło wschodnie wydłużono o 25 metrów.
Fryderyk sam zawsze opisywał swoje lata w pałacu Rheinsberg jako „najszczęśliwsze w swoim życiu”. Jego czas w Rheinsbergu zakończył się w 1740 roku wraz z wstąpieniem na tron.
Cztery lata później przekazał go swojemu młodszemu bratu Henrykowi, który przeniósł się tam w 1752 roku wraz z żoną, księżniczką Wilhelminą Heską-Kassel. Król kazał też wznieść dla niego wielki pałac w Berlinie w latach 1748-1753, w którym obecnie mieści się główny budynek Uniwersytetu Humboldta. Miłujący sztukę książę kontynuował rozbudowę i upiększanie zamku oraz przyległego parku. W 1786 roku Georg Friedrich von Boumann i Carl Gotthard Langhans ukończyli pałac zgodnie z pierwotnymi planami.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Rheinsberg Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →