Włochy · IV wiek p.n.e.
Rocca dei Rettori zajmuje 5166. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 372. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 350 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu, jeden z 15 obiektów atlasu powstałych w IV wieku p.n.e. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Neapol, 55 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Rocca dei Rettori (znana też jako Zamek Manfredich) to zamek w Benewencie, w południowych Włoszech. Obecnie mieści się w nim Muzeum Samnium.
Wykopaliska archeologiczne przeprowadzone podczas renowacji w 1998 roku dowiodły, że obszar ten wykorzystywany był od czasów prehistorycznych: znaleziska obejmują nekropolię z (VII–VI wieku p.n.e.), nadbudowaną grobowcami samnickimi. Samnici zbudowali tu wał ochronny około IV wieku p.n.e. i jako pierwsi wykorzystali to miejsce jako pozycję obronną. Rzymianie zbudowali tam łaźnię, znaną jako Castellum aquae, zaopatrywaną w wodę akweduktem z rzeki Serino.
Langobardowie ponownie wykorzystali to miejsce w celach obronnych i wznieśli wschodni mur. W VIII wieku wzniesiono tam klasztor benedyktyński. Od 771 roku, w czasach rządów księcia Arechisa II z Benewentu, klasztor połączono z zamkiem lub warownym pałacem (Castrum vetus), który powiększono około XI wieku. Następnie budowla przeżywała okres częściowego opuszczenia. W 1321 roku papież Jan XXII poprosił gubernatora miasta, Wilhelma z Balaeto, o odrestaurowanie budowli jako rezydencji dla rektorów papieskich. Zakonnice przeniesiono do klasztoru San Pietro.
W XVI wieku Rocca została powiększona. Od 1586 roku coraz częściej wykorzystywano ją jako więzienie, które działało aż do 1865 roku. Po trzęsieniu ziemi w 1702 roku budowla została częściowo odbudowana według projektu Carla Burattiego.
Rocca znajduje się w najwyższym punkcie historycznego centrum Benewentu. Obecny wygląd jest wynikiem licznych renowacji i rozbudów na przestrzeni wieków. Składa się z dwóch głównych elementów: Wielkiej Wieży (Torrione), zbudowanej przez Langobardów, będącej jedyną widoczną pozostałością ich pierwotnej fortecy, choć była ona kilkakrotnie odrestaurowywana, aż w XV wieku uzyskała swój obecny wygląd (dlatego znana jest jako Castrum novum, „Nowy Zamek”).
Torrione ma wysokość 28 metrów. Mury zawierają fragmenty rzymskich budowli (zwłaszcza po stronie wschodniej) i posiadają ostrołukowe okna dwudzielne. Taras posiada dwie wieżyczki.
Drugim głównym elementem twierdzy jest Palazzo dei Governatori Pontifici („Pałac Rektorów Papieskich”, czyli gubernatorów). Budowla ta posiada główne wejście od strony wschodniej, ze schodami prowadzącymi do ogrodu z tyłu, znajdującego się na wyższym poziomie niż pobliska droga.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Rocca dei Rettori” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →