Pałac Królewski w Casercie

Pałac Królewski w Casercie (wł. Reggia di Caserta lub Palazzo Reale di Caserta) – dawna rezydencja królewska oraz największa z czterech byłych rezydencji królewskich Burbonów we Włoszech (obok Neapolu, Capodimonte i Portici), wybudowana dla dynastii Burbonów, panujących w XVIII i XIX wieku w Królestwie Neapolu i Królestwie Sycylii (przekształconych potem w jedno Królestwo Obojga Sycylii).

W 1996 pałac wraz z parkiem, akweduktem Vanvitelli’ego (otwartym 7 maja 1762) i zespołem San Leucio, został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Królewski w Casercie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Królewski w Casercie zajmuje 46. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 2. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — 1752, wcześniejsza niż u 17% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 50 278 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 99% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2023 roku obiekt odwiedziło około 1 030 000 osób. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Neapol, 27 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗