Irlandia · XII wiek
Rock of Dunamase zajmuje 3301. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 45. wśród 178 obiektów w Irlandii. Data powstania: ok. 1175, wcześniejsza niż u 78% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1980 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 69% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Dublin, 73 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irlandia.
Dunamase, czyli Skała Dunamase (irl. Dún Másc, „forteca Másca”), to skalisty wypiętrzenie w hrabstwie Laois w Irlandii. Wznosząc się na 46 metrów (151 stóp) nad równiną, kryje ruiny zamku Dunamase, obronnej twierdzy pochodzącej z wczesnego okresu hibernijsko-normańskiego, z widokiem na góry Slieve Bloom. Znajduje się w pobliżu drogi N80, między miastami Portlaoise i Stradbally.
Dunamase było jednym z punktów zaznaczonych na mapie Ptolemeusza w roku 140. Wykopaliska prowadzone w latach 90. XX wieku wykazały, że skała została po raz pierwszy zasiedlona w IX wieku, kiedy wzniesiono na niej gród, czyli dún. W 845 roku Wikingowie z Dublina zaatakowali osadę, a opat Terryglass, Aed syn Duba dá Chrícha, zginął na miejscu. Nie ma jasnych dowodów na osadnictwo w X–XI wieku. Zamek zbudowano w drugiej połowie XII wieku.
Gdy Normanowie przybyli do Irlandii pod koniec XII wieku, Dunamase stało się najważniejszą hibernijsko-normańską fortyfikacją w Laois. To właśnie do Dunamase Dermot Mac Morrough, król Leinsteru, sprowadził żonę O'Rourke'a, króla Breifne, po jej porwaniu. Uzyskawszy pomoc klanu O'Connor, O'Rourke'owie i O'Connorowie wygnali MacMorrougha z Dunamase, a on sam musiał uciec z Irlandii. MacMorrough oddał Dunamase oraz swoją córkę Aoife w małżeństwo normańskiemu zdobywcy Strongbowowi w 1170 roku, w ramach umowy mającej zapewnić mu pomoc w odzyskaniu ziem. Nastąpił wówczas najazd normański na Irlandię, gdy Strongbow wraz z licznym wojskiem towarzyszył MacMorroughowi w ataku i odzyskaniu jego ziem.
Później, po ślubie Strongbowa i Aoife oraz przez ich córkę i dziedziczkę Isabel, zamek przeszedł w ręce rodu Marshal. William Marshal, który później został regentem Anglii w czasie małoletności Henryka III, miał pięciu synów, z których każdy kolejno go dziedziczył, lecz zmarł bezpotomnie. Toteż w 1247 roku ziemie rodu Marshal podzielono między pięć córek Williama. Dunamase przypadło Evie Marshal, a potem jej córce Maud, żonie Rogera Mortimera. Zamek pozostawał w rękach rodu Mortimer aż do 1330 roku, gdy kolejny Roger Mortimer został stracony za zdradę. Zanim rodzinę Mortimerów zrehabilitowano, zamek zdawał się już wyjść spod normańskiej kontroli. Do 1350 roku popadł najwyraźniej w ruinę.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Dunamase” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →