Saint George Castle

Castello di San Giorgio jest częścią Pałacu Książęcego w Mantui. Jest to otoczony fosą prostokątny zamek, którego cztery narożniki wieńczy wielka wieża, a fosę przecinają trzy zwodzone mosty.

Zbudowano go między 1395 a 1406 rokiem na ruinach kościoła Santa Maria di Capo di Bove dla Francesca I Gonzagi, według projektu Bartolina da Novary. Ludovico III Gonzaga oddał swoje komnaty w „Corte Vecchia” papieżowi Piusowi II na potrzeby soboru w Mantui w 1459 roku – w tym samym roku zlecił Luce Fancellemu przebudowę zamku na pałac, rezygnując z jego funkcji obronnej. Zlecił także wykonanie fresków w zamkowej Camera degli Sposi. W 1490 roku zamek stał się siedzibą studiolo Izabeli d'Este, pozostając nim aż do jej przeprowadzki do „Corte Vecchia” w latach 1519–1522. W 1496 roku kondotier Paolo Vitelli został pojmany przez Francesca II i uwięziony w zamku. Przez około stulecie pozostawał główną rezydencją rodu Gonzagów, dopóki Guglielmo Gonzaga nie przeniósł swoich apartamentów do przebudowanej „Corte Vecchia”.

W 1810 roku w zamku więziono tyrolskiego bojownika Andreasa Hofera przed jego egzekucją wykonaną przez Królestwo Włoch. Mantua weszła w skład Cesarstwa Austriackiego w 1814 roku, a od 1815 roku zamek pełnił funkcję więzienia o najwyższym stopniu ochrony dla przeciwników politycznych cesarstwa, takich jak męczennicy z Belfiore od 1852 roku. Wśród innych więzionych tam działaczy prorisorgimentowych byli Ciro Menotti i Teresa Arrivabene. Konstrukcja budynku została uszkodzona podczas trzęsienia ziemi w Emilii w 2012 roku.

Sala dei Soli, na parterze, zawiera freski z XV wieku, przeprojektowane przez Giulia Romano w 1531 roku, a następnie przez Giovana Battistę Bertaniego. Sala degli Stemmi, do której prowadzą kręcone schody. Salone degli Affreschi, równoległa do Sala degli Stemmi. Sala delle Sigle, apartament ślubny Izabeli d'Este. Saletta della Grotta, część apartamentów Izabeli.

Sala delle Armi, z dwunastoma herbami autorstwa Giulia Romano. Kaplica, zbudowana w 1563 roku przez Bertaniego. Sala di Mezzo. Sala del Fregio.

Sala delle Cappe, z sufitem w formie sklepienia kolebkowego.

Sala dello Zodiaco, z zachowanymi fragmentami malowideł Giulia Romano; pomieszczenie to służyło jako miejsce przetrzymywania Pietra Frattiniego, jednego z męczenników z Belfiore, oraz Cira Menottiego. Camera degli Sposi.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castello di San Giorgio, Mantua” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Saint George Castle zajmuje 3098. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 250. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — 1406, wcześniejsza niż u 52% datowanych obiektów atlasu — jeden z 455 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1848 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 65% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Brescia, 62 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗