Włochy · XIV wiek
Pałac Książęcy w Mantui zajmuje 541. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 38. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 1350, wcześniejsza niż u 54% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 8074 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 92% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 240 000 osób. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Brescia, 62 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Pałac Książęcy w Mantui (wł. Palazzo Ducale) – kompleks zabytkowych budowli, dziedzińców i ogrodów położony w północno-wschodniej części starego miasta Mantui, między dawnym Piazza San Pietro (obecnym Piazza Sordello), a brzegiem jeziora Lago di Mezzo. Pałac, początkowo złożony z rozrzuconych budowli, uzyskał jednolitą formę w pierwszej połowie XVI w., kiedy stał się całością architektoniczną. Obecnie zajmuje powierzchnię ok. 34 000 m² i znajduje się w nim ok. 500 pomieszczeń i 15 przestrzeni otwartych (dziedzińców, uliczek, ogrodów i placyków). Najbardziej znana sala w pałacu to Camera degli Sposi (Komnata małżonków), której ściany ozdobione są cyklem fresków autorstwa Andrei Mantegni.
Był rezydencją rodu Gonzagów od 1328 do 1707, kiedy to ostatni książę był zmuszony udać się na wygnanie. W XIX w. pałac był opuszczony, a na początku XX w. zostały w nim przeprowadzone prace renowacyjne i stał się siedzibą muzeum państwowego. Najważniejsze części budowli to Corte Vecchia, Corte Nuova i Castello di San Giorgio.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Książęcy w Mantui” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →