Pałac Schleißheim

Pałac Schleißheim (niem. Schlossanlage Schleißheim) – zabytkowy kompleks pałacowy i ogrodowy położony w Oberschleißheimie, niedaleko Monachium, w Bawarii, w Niemczech.

Rozbudowany kompleks składa się z trzech pałaców oraz rozległego ogrodu barokowego. Uznawany za jedno z najważniejszych dzieł architektury rezydencjonalnej i ogrodowej XVII–XVIII wieku w Bawarii.

Pałac był letnią rezydencją władców Bawarii, rodu Wittelsbachów. Kompleks rozciąga się na osi wschód-zachód, obejmując trzy budynki i ogród barokowy.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Schleißheim” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Historia pałacu Schleißheim zaczyna się od renesansowego dworu wiejskiego (1598) i pustelni założonej przez Wilhelma V w pobliżu pałacu Dachau. Centralna brama i wieża zegarowa między obydwoma dziedzińcami pochodzą z pierwszego okresu budowy. Wewnętrzny dziedziniec nosi nazwę Maximilianshof, zewnętrzny – Wilhelmshof. Za syna Wilhelma, Maksymiliana I, budynki rozbudowano w latach 1617–1623 przez Heinricha Schöna i Hansa Krumppera, tworząc tak zwany Stary Pałac. Plan ten jest typologicznie zbliżony do zamku Laufzorn w Oberhaching, którego budowę rok wcześniej rozpoczął brat Maksymiliana, Albert. Tam również wolno stojące schody prowadzą na pierwsze piętro, pełniące funkcję rezydencjonalną. Budynek, zaprojektowany w stylu Andrei Palladia z późnego renesansu, ukończono w 1623 roku.

Pomieszczenia ozdobił Peter Candid. Syn i następca Maksymiliana, Ferdynand Maria, zmarł tu w 1679 roku. Po ciężkich zniszczeniach w czasie drugiej wojny światowej rozległy zespół pałacowy odbudowano. Zachowała się większość sztukaterii kaplicy Wilhelmskapelle. Stary Pałac Schleißheim mieści dziś dwie wystawy – jedną poświęconą kulturze religijnej, drugą historii Prus. Wielka Sala pośrodku głównego budynku pełni dziś funkcję foyer dla muzeów.

W ogrodzie Starego Pałacu znajduje się pomnik Królewskich Bawarskich Sił Powietrznych, które podczas pierwszej wojny światowej stacjonowały na lotnisku sąsiadującym z terenem pałacu.

Następnie Enrico Zuccalli wzniósł w latach 1684–1688 pałac Lustheim jako ogrodową willę w stylu włoskim dla Maksymiliana II Emanuela i jego pierwszej żony, austriackiej księżniczki Marii Antonii.

Lustheim leży na okrągłej wyspie i stanowi punkt widokowy zamykający barokowy ogród dworski. Rzut dworu przypomina stylizowaną literę H – do centralnego budynku głównego przylegają dwa skrzydłowe ryzality. Ceglana, otynkowana budowla ma dwie kondygnacje, a część środkową dominuje belweder, dający szeroki widok na okoliczną krainę.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Schleissheim Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Schleißheim zajmuje 377. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 34. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — 1598, wcześniejsza niż u 34% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 10 825 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 93% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 12 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Monachium, 12 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗