Niemcy · XII wiek
Schloss Neuenstein zajmuje 3205. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 260. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1200, wcześniejsza niż u 75% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1524 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 62% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Stuttgart, 56 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Zamek Neuenstein (niem. Schloss Neuenstein) to zamek położony w centrum miasta Neuenstein. Zbudowany jako siedziba szlacheckiego rodu Hohenlohe-Neuenstein, mieści dziś muzeum zamkowe oraz — wraz z Centralnym Archiwum Hohenlohe w Neuenstein — wspólne archiwum rodowe domu Hohenlohe, którym opiekuje się kraj związkowy Badenia-Wirtembergia.
Początki obecnego zamku sięgają hohenstaufeńskiego zamku wodnego z początku XIII wieku. Stał on na piaszczystej mierzei na terenie podmokłym, w pobliżu starego szlaku handlu dalekosiężnego, który prowadził znad Renu przez Wimpfen na wschód ku Dunajowi.
Około 1230 roku kompleks należał do panów von Stein, których potomkowie później nazywali się „von Neuenstein”. Około 1300 roku majątek Neuenstein przeszedł w ręce domu Hohenlohe, który do dziś jest właścicielem zamku. Gottfried von Hohenlohe, który mieszkał na zamku Weikersheim, był stronnikiem cesarza Fryderyka II i wychowawcą jego syna Konrada IV. Podobno przeżył zamach na swoje życie w Ratyzbonie w 1250 roku, którego pomysłodawcą był Albert I, biskup ratyzboński. Król Konrad w podzięce za pomoc nadał Gottfriedowi lenna w Ratyzbonie. Obejmowało to również wójtostwo klasztoru kanoników w Öhringen, założonego w 1037 roku, a także zamki i dwory w Neuenstein i Waldenburgu.
Poszczególne zamki wielokrotnie dzielono między kolejne pokolenia. Ludwik Kazimierz, hrabia Hohenlohe-Neuenstein (1517–1568), założył linię Neuenstein (z posiadłościami Langenburg, Ingelfingen, Öhringen i Kirchberg), jedną z dwóch głównych, wciąż istniejących linii domu Hohenlohe; drugą (linię Waldenburg) założył jego przyrodni brat Eberhard, hrabia Hohenlohe-Waldenburg (1535–1570) (z Waldenburgiem, Bartenstein i Schillingsfürst) podczas głównego podziału ziem w 1551 roku. Po tym, jak kompleks rozbudowano już w XV wieku, hrabia Ludwik Kazimierz zlecił heilbrońskiemu budowniczemu Balthasarowi Wolffowi przebudowę zamku w stylu renesansowym. Rozbudowa trwała aż do początku XVII wieku.
Po śmierci Wolfganga Juliusa von Hohenlohe-Neuenstein w 1698 roku rodzina przeniosła swoją rezydencję do Öhringen, do dawnego klasztoru kanoników, odnowionego w barokowym stylu zgodnym z ówczesnym gustem. Zamek Neuenstein odtąd stał pusty i szybko popadał w ruinę.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Neuenstein Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →