Niemcy · XVII wiek
Schloss Rastatt zajmuje 1517. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 120. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1697, wcześniejsza niż u 22% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2963 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 78% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Karlsruhe, 23 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Schloss Rastatt, znany także jako Residenzschloss Rastatt, to barokowy pałac w Rastatt, w Niemczech. Pałac i ogród zbudowano w latach 1700–1707 przez włoskiego architekta Domenica Egidia Rossiego dla margrabiego Ludwika Wilhelma Badeńskiego. Zwiedzający mogą obejrzeć odrestaurowane barokowe wnętrza i ogrody.
Podczas wojny o sukcesję palatynacką rezydencja margrabiego Ludwika Wilhelma Badeńskiego została spalona przez wojska francuskie. Odbudowa zniszczonego budynku nie odpowiadałaby reprezentacyjnym potrzebom dworu Baden-Baden. Ponieważ potrzebował też domu dla swojej żony Sybilli Augusty Sasko-Lauenburskiej, którą poślubił w 1690 roku, margrabia zlecił budowę nowej rezydencji w miejscu dawnego pałacyku myśliwskiego.
W trakcie tej operacji pałacyk myśliwski z 1697 roku rozebrano, aby zrobić miejsce dla nowego pałacu. Wieś Rastatt otrzymała prawa miejskie w 1700 roku, a margrabia przeniósł się tam wraz ze swoim dworem.
Rezydencja w Rastatt jest najstarszą barokową rezydencją w niemieckim regionie Górnego Renu. Zbudowano ją na wzór francuskiego pałacu Wersalskiego. W XIX wieku pałac wykorzystywano jako kwaterę główną.
Pałac nie ucierpiał podczas II wojny światowej. Obecnie należy do kraju związkowego Badenia-Wirtembergia, a zwiedzający mogą uczestniczyć w wycieczkach z przewodnikiem po odrestaurowanych pomieszczeniach i barokowych ogrodach.
W pałacu mieszczą się także dwa muzea: „Wehrgeschichtliches Museum” (muzeum historii wojskowości) oraz „Erinnerungsstätte für die Freiheitsbewegungen in der deutschen Geschichte” (miejsce pamięci niemieckich ruchów wyzwoleńczych).
Duże schody ze stiukowymi dekoracjami prowadzą na bel étage. Największą i najbardziej zdobioną salą jest Ahnensaal („Sala Przodków”). Zdobią ją liczne freski oraz obrazy przedstawiające przodków i schwytanych żołnierzy osmańskich.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Schloss Rastatt” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →