Rosja · XX wiek
Seraya Loshad Fort zajmuje 6715. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 119. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania: 1911, jeden z 161 obiektów atlasu powstałych w XX wieku. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Petersburg, 61 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.
Bateria „Seraja Łoszad”, od 29 sierpnia 1919 roku fort „Peredowoj”, od 1926 roku fort „Bucharin”, a od 1936 do 1953 roku fort „Krasnogwardiejski”, była nadbrzeżną baterią przeciwdesantową pozycji kronsztadzkiej Twierdzy Morskiej Piotra Wielkiego. Zbudowano ją w 1911 roku na Przylądku Seraja Łoszad, w rejonie wsi Czornaja Łachta. Pozycja obejmowała dwie stałe baterie odkryte: na lewej flance czteroarmatnia bateria dział Vickersa kalibru 120 mm (w czasach radzieckich nr 332), a na prawej trzyarmatnia bateria dział Caneta kalibru 152 mm (w czasach radzieckich nr 331).
Bateria została zaprojektowana dzięki memorandum inżyniera generała majora A. A. Szyszkina. Jej głównym zadaniem było zwalczanie nieprzyjacielskich okrętów desantowych w zatoce Koporskiej, aby zapobiec zdobyciu fortu „Krasnaja Gorka” od strony lądu.
W maju 1919 roku, wraz z fortem „Krasnaja Gorka”, odparła natarcie na Piotrogród Korpusu Północnego generała A. P. Rodzianki, a w październiku tego samego roku wzięła udział w odparciu natarcia na Piotrogród Armii Północno-Zachodniej generała N. N. Judenicza, skutecznie odpierając wszystkie ataki nacierających sił, w związku z czym w grudniu 1919 roku odznaczona została Honorowym Sztandarem Czerwonym.
Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej bateria broniła przyczółka oranienbaumskiego. W 1943 roku działa Vickersa kalibru 120 mm zastąpiono działami B-13 kalibru 130/50 mm. Rozbrojono ją w związku z likwidacją twierdzy kronsztadzkiej w latach 50. XX wieku.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Серая Лошадь (батарея)” w Wikipedii po rosyjsku, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →