Shalfak

Szalfak to starożytna egipska twierdza, wzniesiona niegdyś na zachodnim brzegu Drugiej Katarakty Nilu, na obszarze, który obecnie stanowi wyspę na Jeziorze Nubijskim w północnym Sudanie.

Założona w okresie Państwa Środka za panowania Senusreta III, Szalfak jest jedną z łańcucha 17 twierdz, które faraonowie XII dynastii wznieśli, aby zabezpieczyć swoją południową granicę w czasie, gdy dążyli do rozszerzenia wpływów Egiptu. Szalfak, wraz z fortami Buhen, Mirgissa, Uronarti, Askut, Dabenarti, Semna i Kumma, zbudowano w zasięgu wzajemnej sygnalizacji.

Twierdza zajmuje w przybliżeniu trójkątny obszar o powierzchni około 1800 metrów kwadratowych (0,44 akra), dostosowany do dostępnego terenu. Jej masywny mur z cegły mułowej wciąż osiąga do 6 metrów (20 stóp) wysokości i 8 metrów (26 stóp) grubości. Trzy mury ostrogowe, skierowane na północ, zachód i wschód, uzupełniają system fortyfikacji. Mur wschodni chroni schody prowadzące w dół do rzeki, zapewniając dostęp do wody na wypadek oblężenia. Wewnętrzne struktury są bardzo dobrze zachowane, obejmując budynek dowództwa, koszary, warsztaty, magazyny i spichlerz rozmieszczone według planu siatki.

Wykopaliska prowadził w lutym i marcu 1931 roku zespół Uniwersytetu Harvarda i Museum of Fine Arts w Bostonie pod kierownictwem Noela F. Wheelera. W 2017 roku zespół pod kierownictwem Claudii Näser z University College London wznowił wykopaliska, które trwały jeszcze w 2018 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Shalfak” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Shalfak zajmuje 6237. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 2. wśród 2 obiektów w Sudanie. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Sudan.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗