Shaniwar Wada zajmuje 645. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 26. wśród 223 obiektów w Indiach. Data powstania: 1732, wcześniejsza niż u 19% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 14 126 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 96% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Pune, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Shaniwar Wada to zabytkowa fortyfikacja w mieście Pune, w Indiach. Zbudowana w 1732 roku, była siedzibą Peszwów Konfederacji Marathów aż do 1818 roku. Sam fort został w dużej mierze zniszczony w 1828 roku przez niewyjaśniony pożar, lecz zachowane budowle są dziś utrzymywane jako atrakcja turystyczna.
Shaniwar Wada był zwykle siedmiokondygnacyjnym budynkiem stołecznym Peszwów Imperium Marathów. Miał być zbudowany w całości z kamienia. Jednak po ukończeniu poziomu podstawy, czyli pierwszego piętra, mieszkańcy Satary (stolicy) poskarżyli się Chhatrapatiemu Shahu, twierdząc, że kamienny pomnik może być zatwierdzony i zbudowany jedynie przez samego Chhatrapatiego, a nie przez Peszwów. W następstwie tego napisano oficjalny list do Peszwów stwierdzający, że pozostała część budynku musi być zbudowana z cegły, a nie z kamienia.
Do 1758 roku w forcie mieszkało co najmniej tysiąc osób. W 1773 roku Narayanrao, wówczas dziesiąty panujący Peszwa, został zamordowany przez strażników na rozkaz swojego wuja Raghunathrao i jego żony Anandibai. Popularna legenda głosi, że duch Narayanrao nadal woła o pomoc w noce pełni księżyca. Różne osoby pracujące w okolicy podobno słyszały krzyki „Kaka mala vachava” (Wujku, ratuj mnie) Narayanrao Peszwy po jego śmierci. Książka „Assassination of the Peshwa”, napisana po angielsku i marathi, opisuje to wydarzenie szczegółowo.
W czerwcu 1818 roku Peszwa Bajirao II abdykował ze swojej Gaadi (tronu) na rzecz sir Johna Malcolma z Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej i udał się na polityczne wygnanie do Bithoor, w pobliżu Kanpuru w dzisiejszym stanie Uttar Pradesh w Indiach. 27 lutego 1828 roku wewnątrz kompleksu pałacowego wybuchł wielki pożar. Płonął przez siedem dni. Przetrwały jedynie ciężkie granitowe mury obronne, mocne tekowe bramy oraz głębokie fundamenty i ruiny budynków wewnątrz fortu.
Według Haricharitramrutsagar, biograficznego tekstu poświęconego Bhagwanowi Swaminarayanowi, odwiedził on Shaniwarwada na nalegania Bajirao II w 1799 roku.
Peszwa Baji Rao I, premier Chhatrapatiego Shahu, złożył ceremonialny fundament swojej własnej rezydencji w sobotę, 10 stycznia 1730 roku. Nazwano ją Shaniwar Wada, od marathijskich słów Shaniwar (sobota) i Wada (ogólny termin oznaczający kompleks rezydencjonalny).
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Shaniwar Wada” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →