Niemcy · XIII wiek
Zamek Sooneck zajmuje 2669. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 206. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 1271, wcześniejsza niż u 65% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1845 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 67% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 23 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wiesbaden, 30 km stąd. Jest jednym z 39 obiektów na mapie regionalnej „Środkowy Ren”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Zamek Sooneck (niem. Burg Sonneck) – warowny zamek usytuowany w pobliżu miejscowości Niederheimbach, Nadrenia-Palatynat (Niemcy), w północnej części doliny środkowego Renu.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Sooneck” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Od 2002 roku zamek Sooneck jest częścią obszaru światowego dziedzictwa UNESCO Doliny Górnego Środkowego Renu.
Niedawne badania ustaliły, że zamek prawdopodobnie po raz pierwszy wzmiankowano w 1271 roku. Podobnie jak sąsiedni zamek Reichenstein, był zarządzany przez panów z Hohenfels jako fojtów opactwa Kornelimünster koło Akwizgranu.
Wiadomo z pewnością, że zamek został oblężony w 1282 roku przez króla Rudolfa I. Jego wojska zdobyły i zniszczyły zamek, a król nałożył zakaz jego odbudowy, który wyraźnie powtórzył w 1290 roku.
Gdy zamek odbudowano, przekazano go rodzinie gorliwych zwolenników Habsburgów, Reitenaurom, aby powstrzymać ekspansję szwajcarską. Wojny ze Szwajcarami pochłonęły wielu Reitenaurów: George'a, Roberta, a najsłynniej Nicholasa, który zginął w bitwie pod Sempach.
W kwietniu 1346 roku arcybiskup Henryk III z Moguncji nadał zamek Sooneck w lenno Janowi, rycerzowi-marszałkowi Waldeck, który następnie kazał wznieść na tym miejscu nowy zamek. Po jego śmierci zamek przeszedł wspólnie na czterech spadkobierców, stając się w ten sposób własnością wielu rodzin, czyli Ganerbenburg.
Gałęzie rodziny wspólnie zamieszkujące zamek nie żyły w zgodzie i spierały się o spadki. Kilkakrotnie trzeba było prawnie wymuszać pokój.
Gdy w 1553 roku wraz ze śmiercią Philippa Melchiora wygasła linia Waldecków, rodzina Breidbach zu Bürresheim, wcześniej współdzierżawca, stała się jedynym dzierżawcą zamku Sooneck. Gdy i ta rodzina wygasła, zamek zaczął popadać w ruinę.
W toku wojny o sukcesję palatynacką Sooneck – podobnie jak wszystkie zamki na lewym brzegu Renu – został zniszczony w 1689 roku przez wojska króla Francji Ludwika XIV.
W 1774 roku arcybiskupstwo Moguncji wydzierżawiło ruiny czterem mieszkańcom Trechtingshausen, którzy założyli tam winnice. Później teren przeszedł na własność wsi Niederheimbach.
W 1834 roku ówczesny następca tronu Prus, Fryderyk Wilhelm IV, wraz z braćmi, książętami Wilhelmem, Karolem i Albertem, wykupili całkowicie zrujnowany zamek i w latach 1834–1861 kazali go odbudować jako dworek myśliwski.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Sooneck Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →