Spitbank Fort zajmuje 3524. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 242. wśród 360 obiektów w Anglii. Data powstania: 1887, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7412 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 11 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Portsmouth, 4 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.
Spitbank Fort, zwany też Spitsand Fort, Spit Sand Fort lub po prostu Spit Fort, to fort morski wzniesiony w wyniku Królewskiej Komisji z 1859 roku. Fort jest jednym z czterech zbudowanych w ramach fortyfikacji Palmerstona. Położony jest w cieśninie Solent, w pobliżu Portsmouth w Anglii, i obecnie znajduje się w rękach prywatnych po tym, jak został sprzedany po okresie funkcjonowania jako luksusowy hotel.
Cztery opancerzone forty zostały zaprojektowane przez kapitana E. H. Stewarta, pod nadzorem zastępcy generalnego inspektora fortyfikacji, pułkownika W. F. D. Jervoisa. Budowę rozpoczęto w 1867 roku, a ukończono w 1878 roku, kosztem 167 300 funtów szterlingów.
Spitbank jest mniejszy niż dwa główne forty Solent, Horse Sand Fort i No Man's Land Fort. Jego głównym celem było stanowienie kolejnej linii obrony dla statków, które przedostały się przez dwa główne forty. Ma średnicę 49,4 metra (162 stopy) u podstawy, posiada jedno piętro i piwnicę, a opancerzenie tylko od strony morza. Pierwotnie planowano uzbroić go w dziewięć 10-calowych, 18-tonowych gwintowanych dział odprzodowych (RML) od strony morza oraz sześć 7-calowych, siedmiotonowych dział RML od strony lądu. Jednak do czasu ukończenia budowy plan się zmienił i strona morska otrzymała dziewięć 12,5-calowych gwintowanych dział odprzodowych. Od 1884 roku instalowano nowocześniejsze 12-calowe działa odtylcowe, które pozostawały w służbie aż do okresu po I wojnie światowej.
W 1898 roku rolę fortu zmieniono na obronę przed lekkimi jednostkami pływającymi, a dach wyposażono w dwa działa 4,7-calowe i reflektory. Na początku XX wieku usunięto wszystkie oprócz trzech pierwotnych dużych dział. W kolejnych latach przeprowadzano drobne modernizacje mniejszych dział i reflektorów. Raport z 2020 roku stwierdza, że podczas II wojny światowej „forty wykorzystywano do obrony doków w Portsmouth. Życie na miejscu było surowe; osoby pełniące tam służbę dobierano celowo spośród niepotrafiących pływać, by uniemożliwić im próbę ucieczki”.
Fort pozostawał nieużywany po zniesieniu artylerii nadbrzeżnej w 1956 roku. W 1962 roku uznano go za zbędny, a rok później bezskutecznie wystawiono na sprzedaż. W 1967 roku fort wpisano na listę zabytków. Ministerstwo Obrony sprzedało fort prywatnemu nabywcy w 1982 roku, w ramach cięć wydatków obronnych na początku lat 80.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Spitbank Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →