Bośnia i Hercegowina · XIV wiek
Srebrenik Fortress zajmuje 2190. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 6. wśród 39 obiektów w Bośni i Hercegowinie. Data powstania: 1333, wcześniejsza niż u 58% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1705 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 65% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Sarajewo, 95 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Bośnia i Hercegowina.
Twierdza Srebrenik (bośn., chorw. i serb.: Tvrđava Srebrenik / Тврђава Сребреник; znana też jako: Gradina / Градина) to twierdza położona niedaleko miasta Srebrenik w Bośni i Hercegowinie. Od 2 listopada 2004 roku jest pomnikiem narodowym Bośni i Hercegowiny.
Twierdza znajduje się na północno-wschodnich zboczach góry Majevica, we wsi Gornji Srebrenik, około 5 km od centrum miasta. Zbudowana jest na stromej, niemal niedostępnej skale, z głębokim rowem wykopanym poniżej, a jedynym wejściem jest niewielki most.
Żadne obecnie znane źródła historyczne nie wskazują dokładnego roku jej budowy ani jej budowniczego. Najwcześniejsze wzmianki pochodzą z edyktów Stefana II do Dubrownika z 1333 roku.
Twierdza leżała przy ważnych wówczas szlakach wojskowych, co czyniło ją ważną strategiczną warownią. Już w 1363 roku król węgierski Ludwik I wysłał do Bośni armię pod dowództwem swojego palatyna Mikołaja Konta, która poniosła pod Srebrenikiem znaczące straty.
W 1393 roku twierdzę zdobył węgierski król Zygmunt Luksemburski, a w kolejnych dziesięcioleciach kilkukrotnie zmieniała ona władców – Węgrzy odzyskiwali ją odpowiednio w 1405, 1408 i 1410 roku. Następnie podarowano ją serbskiemu despocie Stefanowi Lazareviciowi, lecz nadal wykorzystywana była przez Węgrów jako garnizon. Królowi Bośni Tomaszowi udało się ją odzyskać do 1433 roku, lecz już w 1452 roku zajął ją Đurađ Branković, siostrzeniec Stefana Lazarevicia, który przekazał ją Węgrom.
Do 1462 roku cała żupa Usora, wraz ze Srebrenikiem, znalazła się pod kontrolą osmańską. Z powodu niedociągnięć logistycznych i epidemii armia osmańska musiała się wycofać, a Maciej Korwin zdołał odzyskać Srebrenik. Aby dodatkowo wzmocnić obronę przed przyszłymi atakami osmańskimi, Maciej utworzył w 1464 roku banat Srebrenik i nadał go Mikołajowi z Iłoka, który później został tytularnym królem Bośni.
Nie wiadomo dokładnie, kiedy Osmanowie odzyskali twierdzę, lecz najbardziej prawdopodobna data mieści się między 1510 a 1519 rokiem.
Od bitwy pod Mohaczem aż do pokoju w Karłowicach, wskutek ekspansji granic osmańskich, twierdza widziała bardzo niewiele działań wojennych. Z tego powodu była albo całkowicie opuszczona, albo pozostawiona z jedynie niewielkim garnizonem.
Zamek Srebrenik należał do nahiji Smoluća, a jej książęciem był Vlatko, syn Vladimira. Miał on 8 synów, z których 3 przeszło na islam.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Srebrenik Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →