Grecja · XVIII wiek
St. Andrew's Castle zajmuje 6052. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 74. wśród 133 obiektów w Grecji. Data powstania: 1710, wcześniejsza niż u 20% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Ioannina, 79 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Grecja.
Zamek Świętego Andrzeja (gr. κάστρο του Αγίου Ανδρέα) to twierdza w Prewezie, w Grecji. Zbudowany pierwotnie przez Imperium Osmańskie na początku XVIII wieku, został rozbudowany za czasów panowania weneckiego w latach 1718–1797, a następnie ponownie za autonomicznych rządów Alego Paszy z Janiny w latach 1807–1808, stając się największą z kilku fortyfikacji w regionie Prewezy.
Zamek był znany w czasach osmańskich jako Iç Kalesı (dosł. „wewnętrzny zamek”), a także jako „Zamek Platanu” (Φρούριο του Πλατάνου) i „Zamek Korzeni” (Ριζόκαστρο). Swoją współczesną nazwę zawdzięcza kościołowi pod wezwaniem Świętego Andrzeja, istniejącemu na jego terenie w czasach weneckich.
Pierwszą twierdzą Prewezy był Zamek Bouka, zbudowany przez Imperium Osmańskie w latach 1486/7, dekadę po osmańskim podboju regionu. Zamek ten został zrównany z ziemią przez Wenecjan w 1701 roku, gdy zostali zobowiązani do zwrócenia Prewezy pod kontrolę osmańską na mocy postanowień traktatu z Karłowic. W rezultacie Osmanowie nie odbudowali starego fortu, lecz wznieśli nowy, około 800 metrów (2600 stóp) dalej na północ, w miejscu określanym w źródłach weneckich jako Sto Chiparissi (gr. „przy cyprysie”).
Wenecki inżynier przydzielony do floty sporządził w 1702 roku szkic zamku, według którego był to kwadratowy obiekt z kwadratowym bastionem w każdym narożniku. Kamienne mury kurtynowe miały długość około 200 metrów (660 stóp), a mury każdej z czterech stron bastionów kolejne 25 metrów (82 stopy). Mur nie był bardzo wysoki – około 1 metra (3,3 stopy) – ani zbyt gruby – około 1,7 metra (5,6 stopy) – i był wzmocniony drewnianymi palami wystającymi na około 1,7 metra (5,6 stopy) od muru. Wokół fortu wykopano fosę, a wydobytą ziemię usypano między nią a kamiennym murem, tworząc drugą linię obrony. Wzniesienie nowej twierdzy oraz siedziby administracji osmańskiej sprawiło również, że miasto zaczęło rozwijać się w kierunku północnym, gdyż miejscowa ludność zaczęła budować swoje domy w jego pobliżu.
Wenecki admirał Andrea Pisani zdobył stosunkowo słabą twierdzę 22 października 1717 roku, podczas siódmej wojny osmańsko-weneckiej; Wenecjanie natychmiast rozpoczęli wzmacnianie obwarowań, poszerzając fosę o około 1 metr (3,3 stopy). Przekształcili też meczet garnizonowy w kościół i poświęcili go świętemu Andrzejowi, prawdopodobnie na cześć Pisaniego.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Saint Andrew” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →