Taganrog Fortress

Twierdza Taganrog (znana też jako twierdza Świętej Trójcy na Przylądku Tagan-Rog) była twierdzą typu gwiaździstego, zbudowaną za panowania Piotra Wielkiego i przebudowaną z rozkazu Katarzyny Wielkiej.

Piotr Wielki dążył do zdobycia tureckiej twierdzy Azow, aby uzyskać dostęp do Morza Azowskiego i Morza Czarnego. Jego pierwsze kampanie azowskie w 1695 roku zakończyły się niepowodzeniem, jednak podjęta rok później druga próba przyniosła zwycięstwo.

Aby zabezpieczyć pozycje rosyjskie na południu oraz zapewnić schronienie flocie rosyjskiej, Piotr Wielki potrzebował nowej przystani dla flotylli azowskiej oraz twierdzy do jej ochrony. Azow nie mógł pełnić funkcji bazy morskiej z powodu płytkich wód rzeki Don. Dlatego kilka dni po kapitulacji Turków, 27 lipca 1696 roku, car rosyjski wyruszył na wyprawę w celu zbadania wybrzeża Morza Azowskiego. Wyprawa zatrzymała się przy przylądku Tagan-Róg 27 lipca, gdzie Piotr Wielki spędził noc z 27 na 28 lipca 1696 roku. Przylądek wybrano jako idealne miejsce na port, ponieważ morze wokół niego było wystarczająco głębokie dla statków morskich; było też dość miejsca na przystań o solidnym kamienistym podłożu, a wyprawa znalazła tam niewielkie źródło wody.

Pierwsza rosyjska baza morska, Taganrog (w źródłach osmańskich zwana po turecku Taygan), została oficjalnie założona przez Piotra Wielkiego 12 września 1698 roku. Wiceadmirał Cornelis Cruys, uznawany za architekta rosyjskiej marynarki wojennej, został pierwszym zarządcą miasta Taganrog w latach 1698–1702 oraz w 1711 roku, i sporządził pierwsze mapy Morza Azowskiego i rzeki Don.

Projekt planowania i prac budowlanych w mieście opracował w 1698 roku austriacki inżynier baron Ernst Friedrich von Borgsdorf, na podstawie wytycznych Piotra Wielkiego. Taganrog jest jednym z pierwszych miast rosyjskich zbudowanych według szczegółowego, wcześniej ustalonego planu. Była to również pierwsza sztuczna przystań oraz pierwsza twierdza, w której głównym materiałem budowlanym była ziemia. Budowę zasadniczo ukończono do 1709 roku.

Twierdza Świętej Trójcy znajdowała się na rogopodobnym terenie przylądka; wały ziemne miały około 8 metrów wysokości, a fosa głęboka na 5 metrów ciągnęła się na długości około 2 mil. W obrębie wałów twierdzy znajdowały się inne budowle obronne – trzy bastiony, dwa półbastiony, trzy raweliny uzbrojone w działa i haubice.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Taganrog Fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Taganrog Fortress zajmuje 6191. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 121. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania — 1696, wcześniejsza niż u 23% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗