Tyryns

Tyryns (gr. Τίρυνθα, Tíryntha trl., Tirinta trb.) – cytadela z czasów kultury mykeńskiej położona na Peloponezie.

W miejscu tym już w III tysiącleciu p.n.e. znajdowała się osada. Achajowie zbudowali tam swą twierdzę w XIV–XIII wieku p.n.e. Tyryns został zdobyty przez Dorów około 1100 p.n.e., około 470 p.n.e. cytadela została zniszczona przez Argejczyków.

Wykopaliska w Tyrynsie prowadzone były początkowo przez Heinricha Schliemmanna (1884–1885), na początku XX wieku kontynuowane przez Wilhelma Dörpfelda, wznowione w 1963 roku przez archeologów greckich.

W wyniku prowadzonych prac badawczych ustalono, że twierdza była trzykrotnie rozbudowywana. W ostatniej fazie (XIII wiek p.n.e.) zajmowała obszar około 20 000 m², o mocno wydłużonym obrysie (długość ok. 300 m i szerokość 80 m). Potężne mury cyklopowe otaczały położony na wzgórzu pałac oraz liczne domy, ośrodek kultowy z małą świątynią. Mury obronne zbudowane były z ogromnych bloków wapiennych o masie dochodzącej do 12 ton, ich wysokość przekraczała 8 m, a szerokość dochodziła do 17 m. W nich umieszczono dwa „bastiony” z komorami służącymi jako magazyny. Komory połączone były galerią przykrytą sklepieniem pozornym. Wejście główne znajdowało się we wschodniej części murów. Przejście na dziedziniec prowadziło przez dwie warowne bramy i propyleje.

Kompleks pałacowy odgrodzony był wewnętrznym murem obronnym od dziedzińca otoczonego z trzech stron perystylem. Megaron umieszczono naprzeciwko wejścia. Jego ściany i część posadzek zdobiły freski. Pośrodku umieszczono palenisko, a strop i zadaszenie podtrzymywały cztery kolumny. W skład kompleksu pałacowego wchodziły także dwa mniejsze megarony i łazienka, umieszczone po wschodniej stronie zabudowań, oraz pomieszczenia gospodarcze i duża cysterna na wodę.

W 1999 roku stanowiska archeologiczne w Mykenach i Tyrynsie zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Tekst pochodzi z artykułu „Tyryns” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Tyryns zajmuje 77. miejsce na 8133 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 134 obiektów w Grecji. Data powstania — ok. 1400 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu — jeden z 3 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 28 282 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 98% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 8 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kalamata, 87 km stąd. Jest jednym z 35 obiektów na mapie regionalnej „Peloponez”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Grecja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗