Gruzja · IV wiek
Udżarma zajmuje 2281. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 12. wśród 47 obiektów w Gruzji. Data powstania: ok. 350, wcześniejsza niż u 97% datowanych obiektów atlasu, jeden z 15 obiektów atlasu powstałych w IV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1395 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 60% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Tbilisi, 32 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Gruzja.
Udżarma (gruz.: უჯარმა) - miasto-forteca średniowiecznego królestwa Kartlijskiego. Położona w regionie Kachetia we wschodniej Gruzji, około 45 km od Tbilisi, na prawym brzegu rzeki Iori. Ważną rolę w rozwoju miasta odegrał Wachtang I Gorgasali (V w). Był on ostatnim królem Mcchety i to on właśnie odbudował Udżarmę, która pierwotnie została wzniesiona przez jego przodków. Twierdza w Udżarmie do późnego średniowiecza była rezydencją królewskiej rodziny, w X w. została zniszczona przez Arabów. W XIII w. król Gruzji Grzegorz III częściowo ją odbudował. W późnym średniowieczu twierdza należała do rodu feudałów Czołokaszwili. Przez długi okres stała ona pusta. Udżarmska twierdza uniknęła poważnych zniszczeń, była często remontowa, należy do najlepiej zachowanych pomników gruzińskiej architektury. Ma co najmniej 1500 lat.
Miasto-forteca składa się z dwóch części: twierdzy położonej na płaskowyżu skalistego wzgórza i miasta na zboczu. Zabudowania otoczone były obronnym murem z dziewięcioma czworokątnymi wieżami. Pałac królewski – dwupiętrowy budynek ze skarbcem - był położony we wschodniej części twierdzy. W środkowej część znajdował się kościół Świętego Krzyża (Dżwar Patiosani). Obecnie prowadzone są prace renowacyjne twierdzy.
Tekst pochodzi z artykułu „Udżarma” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Według gruzińskiego kronikarza Leontiego Mrowelego kamień węgielny twierdzy Udżarma położył król Iberii Aspacures I w III–IV wieku. Za panowania króla Wachtanga Gorgasaliego i króla Dacziego twierdza została rozbudowana i wykorzystywana jako rezydencja. W tym czasie cytadela otrzymała mocne wieże i mury, pałace oraz świątynie. Po tym, jak Wachtang V uczynił Udżarmę jedną ze swoich rezydencji w drugiej połowie stulecia, miasto-twierdza przeżyło szczególny rozkwit. Od IV do VIII wieku Udżarma odgrywała ważną rolę w historii kraju.
Udżarma została podbita w 914 roku, gdy Arabowie najechali na Kaukaz, wcześniej zdominowany przez Persów. Walki spowodowały poważne zniszczenia budowli. Górna twierdza została zburzona w X wieku przez arabskiego zdobywcę Abul Kasima, lecz odbudowano ją w XII wieku za panowania króla Jerzego III.
Po tym znaczenie Udżarmy podupada i twierdza istnieje dalej jako niewielka osada. W XII wieku odbudował ją król Jerzy III (1156–1184), który uczynił z niej swój skarbiec.
Mongolska dominacja w XIII wieku oraz rozpad Królestwa Gruzji na mniejsze królestwa pod koniec XV wieku stopniowo zmniejszyły znaczenie Udżarmy i uczyniły z niegdyś kwitnącego miasta niewielką miejscowość.
Twierdza składała się z dwóch części: górnej twierdzy (cytadeli) i dolnego miasta. Pałac królewski, złożony z dwukondygnacyjnego budynku, znajdował się we wschodniej części cytadeli. Górna twierdza została zburzona w X wieku przez arabskiego zdobywcę Abul Kasima, lecz odbudowano ją w XII wieku za panowania króla Jerzego III, który wykorzystywał ją jako skarbiec.
Miasto-twierdza zbudowano na wysokim wzgórzu na prawym brzegu rzeki Iori, zamykając wąskie wyjście doliny. Miasto posiadało kilka bram, główna znajdowała się na zachód od zamku. W głównej cytadeli miasta-twierdzy zachowały się wieże strażnicze. W północno-wschodnim narożniku zamku odnaleziono ruiny dwukondygnacyjnego budynku mieszkalnego.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ujarma fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →