Vardøhus Fortress

Twierdza Vardøhus (norw. Vardøhus festning), zwana w angielskich dawnych źródłach żeglarskich „Wardhouse”, położona jest w gminie Vardø w regionie Finnmark w Norwegii. Znajduje się w mieście Vardø na wyspie Vardøya na Morzu Barentsa, w pobliżu ujścia Varangerfjordu w północno-wschodniej Norwegii, przy granicy z Rosją.

W 1251 roku poselstwo Republiki Nowogrodzkiej do króla Norwegii Haakona IV Haakonssona złożyło skargę na starcia między Norwegami a Karelami w północnym Finnmarku. Wysłano norweskie poselstwo do Nowogrodu, gdzie podpisano traktat (którego oryginał zaginął), kończący pokojem stosunki między obu krajami, obejmujący również tereny lenne Nowogrodu w Karelii.

Wybrzeże Finnmarku było pierwotnie ważne jako źródło futer w handlu z Karelami, ale handel ten podupadł, gdy Hanza zwiększyła obrót futrami przez swój ośrodek w Nowogrodzie. Finnmark pozostał ważny jako obszar rybołówstwa; ryby transportowano do Bergen jako suszoną rybę (stokfisz) i sprzedawano tam kupcom hanzeatyckim.

Pierwszą fortyfikację wzniósł Haakon V Magnusson w 1306 roku i nazwano ją Varghøya. Nie wiadomo, jak długo fort ten był obsadzony, ale w 1307 roku arcybiskup Trondheim udał się do Vardøhus, aby poświęcić nowy kościół w Vardø. Najwcześniejszy zachowany zapis wyznaczający granicę między Norwegią a Rosją pochodzi z 1326 roku. W 1340 roku zapiski wskazują, że arcybiskup podjął dalsze wysiłki na rzecz poprawy warunków w tym miejscu.

Druga fortyfikacja, wzniesiona w Østervågen („Wschodniej Zatoce”), powstała między 1450 a 1500 rokiem. Miała ona kształt prostokątny, z dwoma bastionami narożnymi. Widnieje na różnych mapach z XIV i XV wieku.

Kapitan Vardøhus posiadał udział w połowach. Podczas wizyty w forcie w 1511 roku Erik Valkendorf napisał: „kraj ten nie nadawałby się do zamieszkania dla chrześcijan, gdyby nie fakt, że połowy ryb są tak obfite, iż przyciągają ludzi do osiedlania się tutaj. A ten suszony ryb, który nazywają »stokfiszem«, jest tak cenny i doskonały, że eksportuje się go niemal do każdego kraju chrześcijańskiego”.

W 1583 roku prawa Norwegii do Morza Arktycznego zostały formalnie uznane przez Anglię; porozumienie stanowiło, że każdy statek wpływający na Morze Białe musi zatrzymać się w Vardøhus, aby uiścić cło.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Vardøhus Fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Vardøhus Fortress zajmuje 1546. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 6. wśród 26 obiektów w Norwegii. Data powstania — 1300, wcześniejsza niż u 63% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5023 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 85% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Norwegia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗