Japonia · XII wiek
Wakasa Oniga Castle zajmuje 5810. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 259. wśród 295 obiektów w Japonii. Data powstania: 1200, wcześniejsza niż u 75% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1246 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 57% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Himeji, 64 km stąd. Jest jednym z 69 obiektów na mapie regionalnej „Kansai”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.
Zamek Wakasa Oniga (若桜鬼ヶ城, Wakasa Oniga-jō) był japońskim zamkiem górskim z okresu Sengoku, położonym na terenie dzisiejszego miasteczka Wakasa, w prefekturze Tottori, w regionie San'in w Japonii. Ruiny zamku uznano za Narodowy Zabytek Historyczny w 2008 roku.
Zamek Wakasa Oniga położony był na 150-metrowej górze Tsuruoyama w południowo-wschodniej części prowincji Inaba. Kontrolował skrzyżowanie dróg z Tottori do Kioto i prowincji Harima. Obszar ten pozostawał pod kontrolą klanu Yabe od okresu Kamakura i był miejscem niewielkiej fortyfikacji. W okresie Sengoku, gdy obszar przeszedł pod kontrolę klanu Yamana, sprawującego funkcję shugo prowincji Inaba, zamek przebudowano. W XV wieku o Inabę zaciekle rywalizowali osłabieni Yamana oraz ich potężni i agresywni sąsiedzi, klany Amago i Mōri. W 1575 roku Yamanaka Yukimori wkroczył do zamku, jednak zaatakowany przez klan Mōri porzucił twierdzę.
Wraz ze wzrostem potęgi Ody Nobunagi, prowincja Inaba została podbita przez Toyotomiego Hideyoshiego, który przydzielił zamek Wakasa Oniga swojemu krewnemu, Kinoshicie Shigekacie. Zamek został całkowicie przebudowany zgodnie z ówczesnymi koncepcjami projektowania zamków, w tym szerokim wykorzystaniem murów kamiennych, a Kinoshita popadł przez to w głębokie zadłużenie.
Zamek zajmuje szczyt trójkątnego wzgórza, ułożony w trzech koncentrycznych obwarowaniach. Centralny dziedziniec na szczycie ma kształt zbliżony do pięciokąta, z bokami o długości 50 metrów, i zawiera ruiny fundamentów tenshu o wymiarach 10 na 10 metrów. Wejście do tego centralnego obwarowania prowadziło przez złożoną bramę od strony północno-zachodniej. Drugie i trzecie obwarowania znajdowały się niżej na zboczach góry, a każde z nich miało również złożoną bramę chronioną murami kamiennymi. Całkowity rozmiar zamku wynosi około 150 na 50 metrów.
Po bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Kinoshita Shigekata został zmuszony do popełnienia seppuku. Tokugawa Ieyasu przyznał zamek Yamazakiemu Iemoriemu, byłemu wasalowi Toyotomich, który poślubił siostrę Ikedy Terumasy i uratował córkę Ieyasu, Tokuhime, przetrzymywaną jako zakładniczka przez Ishidę Mitsunariego, by zapewnić lojalność Tokugawów. Jego syn, Yamazaki Ieharu, walczył w bitwie o Osakę w latach 1614–1615 i został nagrodzony przeniesieniem do większej domeny w prowincji Bitchū w 1617 roku, a później do domeny Marugame.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Wakasa Oniga Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →