Czechy · XVII wiek
Pałac Wallensteina zajmuje 547. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 11. wśród 243 obiektów w Czechach. Data powstania: 1623, wcześniejsza niż u 29% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7632 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 26 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Praga, 1 km stąd. Jest jednym z 189 obiektów na mapie regionalnej „Czechy właściwe”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czechy.
Pałac Wallensteina (czeski: Valdštejnský palác) – zabytkowy barokowy pałac położony w dzielnicy Malá Strana, w Pradze, obecnie siedziba Senatu Republiki Czeskiej. Kompleks pałacu składa się również z ogrodu Wallensteina i Szkoły Jazdy.
Senat zarządza również pobliskimi obiektami: Pałacem Kolovrat i Malý Fürstenberský palác.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Wallensteina” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pierwotny pałac wzniesiono w latach 1623–1630 z inicjatywy Albrechta von Wallensteina, księcia Meklemburgii (1583–1634), który zdobył sławę i majątek jako naczelny wódz sił cesarskich podczas wojny trzydziestoletniej. Cesarz Ferdynand II obawiał się wyrachowanego umysłu Albrechta von Wallensteina i doprowadził do jego zamordowania w 1634 roku w mieście Eger (dzisiejszy Cheb). Wallenstein mieszkał w pałacu zaledwie rok przed śmiercią. Jego wdowa sprzedała go bratankowi i pałac pozostawał w rodzie Wallensteinów aż do 1945 roku. Po drugiej wojnie światowej pałac stał się własnością państwa czechosłowackiego i został odnowiony, by mieścić urzędy rządowe.
Dziś w głównych budynkach pałacu mieści się Senat Republiki Czeskiej. Szkoła jazdy konnej wykorzystywana jest jako oddział Galerii Narodowej w Pradze. Trudna renowacja głównego budynku rozpoczęła się w połowie 1999 roku. Najcenniejszymi pod względem historycznym i artystycznym częściami budynku są Sala Główna, Sala Rycerska, Przedpokój, Sala Audiencyjna oraz Korytarze Mitologiczny i Astronomiczny.
Albrecht von Wallenstein podróżował po Włoszech, i gdy pałac budowano w latach 1623–1630, zatrudniono włoskich architektów i rzemieślników, w tym Andreę Spezzę (prawdopodobnie głównego architekta), po którym w 1628 roku nastąpił Niccolo Sebregondi. Wnętrza dekorował florencki artysta Baccio del Bianco (1604–1656), który ukończył fresk sufitowy w Sali Głównej, malowidła figuralne w kaplicy św. Wacława oraz najważniejsze części dekoracji Korytarza Mitologicznego w pierwszym roku budowy. Florentczyk Giovanni de Galliano Pieroni (1586–1654), inżynier i pułkownik armii, odegrał ważną rolę w budowie. Ojciec Pieroniego, Alessandro (1550–1607), był architektem na dworze Medyceuszy.
Pieroni zajmował się projektem nowej części zamku Wallensteina w Jičínie oraz tamtejszego kościoła św. Jakuba, a ogród, Sala Terrena i szkoła jazdy konnej przypisywane są właśnie jemu. Pieroni wpłynął też na astrologiczną i astronomiczną dekorację Korytarza Mitologicznego oraz innych wnętrz.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Wallenstein Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →