Niemcy · XIX wiek
Welfenschloss zajmuje 2885. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 225. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1857, wcześniejsza niż u 7% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2053 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 70% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Welfenschloss (dosł. „pałac welfów”) to dawny pałac królewski w Hanowerze, w Niemczech, obecnie główny budynek Uniwersytetu Leibniza w Hanowerze. Uniwersytet mieści się w pałacu od 1879 roku. Pałac otoczony jest wielkim ogrodem krajobrazowym w stylu angielskim, zwanym Welfengarten (dosł. „ogród welfów”).
W 1856 roku król Jerzy V Hanowerski (1819–1878) postanowił zbudować nową rezydencję królewską. Początkowo miała to być jedynie rezydencja letnia, później jednak zamierzano uczynić z niej główną siedzibę zastępującą Leineschloss w centrum miasta. Król powierzył projekt architektowi Christianowi Heinrichowi Trammowi (1819–1861), który zaprojektował budowlę w stylu neogotyckim. Po śmierci Tramma zastąpił go kierownik budowy projektu, Eduard Heidelberg.
Miejsce, w którym stanął pałac, wcześniej zajmował inny pałac, Schloss Monbrilliant. Pochodził on z pierwszej połowy XVIII wieku i służył jako letnia rezydencja królów Ernesta Augusta (1771–1851) i Jerzego V. Przed rozpoczęciem budowy nowego pałacu stary pałac rozebrano i odbudowano w Georgsmarienhütte, po czym ostatecznie zburzono go w 1923 roku.
Budowę nowego pałacu rozpoczęto w 1857 roku. Robotnicy używali żółtawobiałego piaskowca z okolic Danndorfu i Velpke w pobliżu Helmstedt, jednego z najtwardszych piaskowców w Niemczech, oraz piaskowca z Nesselbergu w pobliżu Nesselbergu.
Pałac nazwano początkowo Schloss Königsitz, lecz w 1861 roku zmieniono nazwę na Welfenschloss, na cześć panującej dynastii, domu Welf, którego gałęzią był dom hanowerski. To również określiło ikonografię pałacu. Od strony ogrodu, Welfengarten, elewację zdobią rzeźby ośmiu znaczących władców welfickich. Około 1862 roku rzeźbiarz Wilhelm Engelhard stworzył najważniejszą z nich, przedstawiającą Henryka Lwa (1129/1131–1195). Od strony wejścia Adolf Rosenthal stworzył brązowe lwy.
Panowanie Jerzego V zakończyło się w wyniku wojny austriacko-pruskiej w 1866 roku, po bitwie pod Langensalzą i aneksji Hanoweru przez Prusy. Prace budowlane wstrzymano, a pałac przez ponad dekadę stał pusty. W czasie budowy Welfenschloss Jerzy V wzniósł też inny neogotycki zamek, zamek Marienburg, w latach 1858–1867, który podarował swojej żonie Marii Sasko-Altenburskiej z okazji urodzin.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Welfenschloss” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →