Polska · XVIII wiek
Pałac królewski we Wrocławiu zajmuje 2237. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 77. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: 1717, wcześniejsza niż u 20% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2970 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 78% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 9 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Świdnica, 48 km stąd. Jest jednym z 80 obiektów na mapie regionalnej „Dolny Śląsk”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Pałac Królewski we Wrocławiu, także pałac Spätgenów lub zamek królów pruskich – zespół pałacowy stanowiący od XVIII do XX wieku wrocławską rezydencję pruskich królów z dynastii Hohenzollernów, obecnie siedziba Muzeum Miejskiego Wrocławia (w tym Muzeum Sztuki Medalierskiej).
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac królewski we Wrocławiu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Początkowo barokowy pałac Heinricha Gottfrieda von Spätgena, kanclerza biskupa Franciszka Ludwika Neuburskiego, został zbudowany w 1717 roku w stylu wiedeńskim. W 1750 roku, po tym jak Prusy przejęły kontrolę nad Śląskiem od Austrii w I wojnie śląskiej, pałac zakupił król pruski Fryderyk Wielki i przekształcił go w swoją rezydencję. Pałac rozbudowano w latach 1751–1753 w stylu barokowym z rokokowymi wnętrzami zaprojektowanymi przez architekta dworskiego Johanna Boumanna. Dodatki Boumanna obejmowały skrzydło poprzeczne z salą uroczystości, salą tronową i prywatnymi apartamentami Fryderyka Wielkiego.
Następcą Fryderyka Wielkiego, który zmarł w 1786 roku, był jego bratanek Fryderyk Wilhelm II Pruski (1744–1797). Przeprowadził on przebudowę pałacu królewskiego według projektu Karla Gottharda Langhansa (1732–1808). Przebudowa miała miejsce w latach 1795–1796 w stylu klasycystycznym. W jej wyniku dodano skrzydła otaczające dziedziniec północny, nową klatkę schodową i pomieszczenia gospodarcze.
W marcu 1813 roku, podczas wojny szóstej koalicji z Napoleonem, król Fryderyk Wilhelm III Pruski ogłosił dwa słynne manifesty: „Do mego ludu” i „Do moich dowódców wojskowych”. W kwietniu 1813 roku, w Żółtym Salonie pałacu, król ustanowił Krzyż Żelazny jako odznaczenie wojenne.
W połowie XIX wieku, czerpiąc z florenckiego stylu renesansowego, architekt Friedrich August Stüler dodał nowe skrzydło południowe (1844–1846) oraz nowe skrzydła dziedzińca wraz z bramą i ogrodzeniem (1858).
W 1918 roku pałac przekazano miastu Breslau. 20 września 1926 roku otwarto Muzeum Pałacowe (Schlossmuseum), prezentujące ekspozycję poświęconą Fryderykowi Wielkiemu, rekonstrukcję oryginalnych wnętrz oraz kolekcję sztuki śląskiej.
W maju 1945 roku pałac został poważnie uszkodzony podczas oblężenia miasta pod koniec II wojny światowej. Breslau przeszło z Niemiec do Polski po wojnie i zostało przemianowane na Wrocław. W latach 60. XX wieku pałac częściowo rozebrano, a pozostałe skrzydła zaadaptowano na potrzeby Muzeum Archeologicznego (do 1999 roku) i Muzeum Etnograficznego (do 2004 roku).
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Royal Palace, Wrocław” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →