Spanje · 13e eeuw
Alcázar Genil staat op plaats 4.444 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 184 van de 606 die de atlas in Spanje in kaart brengt. Gebouwd in 1218, en daarmee ouder dan 74% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 1091 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 11 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Granada, 1 km verderop. Dit is een van de 123 bouwwerken op de regiokaart Andalusië. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
De Alcázar Genil is een paleis uit de moslimtijd in de stad Granada, Spanje. Het werd oorspronkelijk al-Qasr al-Sayyid ("het paleis van de heer") genoemd en ligt naast de rivier de Genil, buiten de stadsmuren. Tegenwoordig is alleen nog een paviljoen van het paleis bewaard gebleven. Het herbergt momenteel de Francisco Ayala-stichting.
Het werd voor het eerst gebouwd in 1218 of 1219 door Sayyid Ishaq ibn Yusuf, een lid van de Almohadendynastie. Het paleis, gebouwd langs de zuidoever van de rivier de Genil, lag buiten de stadsmuren. Het diende als almunia (van het Arabische al-munya, wat "boerderij" betekent), een landvilla die zowel als privétoevluchtsoord voor de elite-eigenaars als landbouwbedrijf werd gebruikt. Tegelijkertijd werd in de buurt ook een kleine ribat (religieus toevluchtsoord voor soefi's) gebouwd, bestaande uit een eenvoudige vierkante zaal, overkoepeld door een zestienzijdige koepel met hoektrompen, met een schuin dak aan de buitenkant. Deze werd later omgebouwd tot een christelijke kluizenaarswoning en staat nu bekend als de Ermita de San Sebastián ("Kluizenaarswoning van Sint-Sebastiaan") of de rábita ("ribat").
In 1237 nam Muhammad I van de Nasridendynastie Granada in en kwam het paleis in bezit van de nieuwe dynastie. De kleinzoon van Muhammad I, Muhammad III (regeerde 1302-1309), woonde hier tijdelijk nadat hij was afgezet, voordat hij naar Almuñécar verhuisde. De versiering van het paleis dateert uit de regeerperiode van Isma'il I (1314-1325) of van Yusuf I (1333-1354). Mogelijk werd de huidige structuur toen ook herbouwd.
In 1892 breidde de Spaanse architect Rafael Contreras het gebouw uit met twee vleugels aan weerszijden en een kleine veranda aan de voorzijde. Het gebouw werd opnieuw gerestaureerd in de jaren 1980 en in 1994 door Pedro Salmerón Escobar.
Oorspronkelijk stond het paleis naast een groot bassin van 121 bij 28 meter, dat deel uitmaakte van een uitgebreid watervoorzieningsnetwerk voor landbouwirrigatie. Het bassin werd mogelijk ook gebruikt voor watervermaak en voorstellingen. De oorspronkelijke indeling van het gebouw, bestaande uit een centrale vierkante zaal in de vorm van een qubba, met rechthoekige zijkamers die erop uitkomen, is een vroeg voorbeeld van een type interieurruimte dat in de Nasridische architectuur gangbaar werd.
Machinaal vertaald uit “Alcázar Genil” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →