Hiszpania · XIII wiek
Alcázar Genil zajmuje 4444. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 184. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: 1218, wcześniejsza niż u 74% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. W promieniu 25 km stoi 11 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Grenada, 1 km stąd. Jest jednym z 123 obiektów na mapie regionalnej „Andaluzja”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Alcázar Genil to pałac z epoki muzułmańskiej w Grenadzie, w Hiszpanii. Pierwotnie nazywał się al-Qasr al-Sayyid („pałac pana”) i znajduje się nad rzeką Genil, poza murami miejskimi. Dziś zachował się jedynie pawilon pałacu. Obecnie mieści się w nim Fundacja Francisco Ayali.
Zbudowano go po raz pierwszy w 1218 lub 1219 roku przez Sayyida Ishaqa ibn Yusufa, członka dynastii Almohadów. Pałac, zbudowany wzdłuż południowego brzegu rzeki Genil, znajdował się poza murami miejskimi. Służył jako almunia (od arabskiego al-munya, oznaczającego „gospodarstwo”), wiejska willa, która pełniła rolę zarówno prywatnego ustronia dla swoich elitarnych właścicieli, jak i majątku rolnego o funkcjach gospodarczych. Niewielki ribat (odosobnienie religijne dla sufich) zbudowano w tym samym czasie w pobliżu, składający się z prostej kwadratowej sali przykrytej szesnastoboczną kopułą z żagielkami muszlowymi, ze spadzistym dachem na zewnątrz. Później przekształcono go w chrześcijańską pustelnię, znaną dziś jako Ermita de San Sebastián („Pustelnia św. Sebastiana”) lub rábita („ribat”).
W 1237 roku Muhammad I z dynastii Nasrydów zajął Grenadę, a pałac przeszedł w posiadanie nowej dynastii. Wnuk Muhammada I, Muhammad III (pan. 1302-1309), mieszkał tu przejściowo po detronizacji, zanim przeniósł się do Almuñécar. Dekoracja pałacu pochodzi z okresu panowania Isma'ila I (pan. 1314-1325) lub Yusufa I (pan. 1333-1354). Możliwe, że obecna struktura również została odbudowana w tym czasie.
W 1892 roku hiszpański architekt Rafael Contreras rozbudował budynek, dodając dwa skrzydła po obu stronach oraz mały ganek z przodu. Budynek ponownie odrestaurowano w latach 80. XX wieku oraz w 1994 roku przez Pedra Salmerón Escobara.
Pierwotnie pałac stał obok dużego basenu o wymiarach 121 na 28 metrów (397 na 92 stopy), stanowiącego część rozległej sieci zaopatrzenia w wodę, wykorzystywanej do nawadniania rolniczego. Basen mógł być wykorzystywany również do gier wodnych i pokazów. Pierwotny układ budynku, składający się z centralnej kwadratowej komnaty w formie qubby, z prostokątnymi komnatami bocznymi otwierającymi się na nią, jest wczesnym przykładem typu wnętrza, który stał się powszechny w architekturze nasrydzkiej. Tylko do centralnej komnaty pałacu wchodziło się z zewnątrz, przez co budynek był stosunkowo zamkniętą przestrzenią, a nie taką, która była otwarta na otaczające go ogrody.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Alcázar Genil” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →