Cittadella di Parma

De Citadel van Parma (Italiaans: Cittadella di Parma) is een vijfhoekige vesting, gebouwd in de Emiliaanse stad in de laatste jaren van de 16e eeuw.

Het bouwwerk werd opgericht in opdracht van de hertog van Parma en Piacenza, Alessandro Farnese, en toevertrouwd aan de ingenieurs Giovanni Antonio Stirpio de' Brunelli en Genesio Bresciani, met medewerking van Smeraldo Smeraldi. Voor de bouw werd het Maggiore-kanaal omgeleid, waarvan de loop werd samengevoegd met die van het Comune-kanaal tot aan de Porta Nuova (de huidige Barriera Farini).

Oorspronkelijk gebouwd voor verdedigingsdoeleinden, en daartoe uitgerust met bolwerken en grachten, werd het later gebruikt als kazerne, als gevangenis voor politieke misdrijven en als executieplaats. Tussen het einde van de 20e en het begin van de 21e eeuw werd de vesting, die haar oorspronkelijke vijfhoekige vorm heeft behouden, gerenoveerd en omgevormd tot een openbaar park, met ruimtes gewijd aan sport en kinderactiviteiten.

Het bouwwerk heeft vijf bastions. De hoofdingang, gekenmerkt door een monumentale gevel van Angera-steen, bevindt zich aan de noordzijde, terwijl de andere, de Porta del Soccorso, aan de zuidzijde ligt. De hoofdpoort, ontworpen door Simone Moschino en gebouwd door Giambattista Carra in 1596, is behouden gebleven zonder latere wijzigingen.

Machinaal vertaald uit “Citadel of Parma” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Cittadella di Parma staat op plaats 4.305 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 330 van de 487 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1550, en daarmee ouder dan 39% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 755 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Brescia, 83 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗