Italië · 14e eeuw
Het Kasteel van Donnafugata staat op plaats 1.458 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 106 van de 555 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1350, en daarmee ouder dan 54% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 758 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 8.392 keer geopend, meer dan 92% van de atlas. Dit is een van de 32 bouwwerken op de regiokaart Sicilië. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Kasteel van Donnafugata staat in de wijk Donnafugata in Ragusa, een stad op het Italiaanse eiland Sicilië. De naam in het Italiaans is Castello di Donnafugata. Het kasteel is omgeven door een park, waarnaast het treinstation Ragusa staat, destijds speciaal aangelegd voor de adellijke bewoners.
De bouwheren van de definitieve 19e-eeuwse versie waren Francesco en zijn zoon Corrado di Arezzo respectievelijk de 8e en 9e baron van Donnafugata.
Tekst overgenomen uit “Kasteel van Donnafugata” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Hoewel de oorsprong van kasteel Donnafugata teruggaat tot de 14e eeuw, dateert het grootste deel van het huidige neoklassieke en neogotische uiterlijk uit de 19e eeuw.
De eerste bouw van het kasteel wordt traditioneel toegeschreven aan de familie Chiaramonte, graven van Modica, in de 14e eeuw, hoewel sommige verslagen suggereren dat het werd gebouwd op de resten van een oudere 13e-eeuwse toren. In de 15e eeuw was het mogelijk een van de residenties van Bernardo Cabrera, groot-justitiaris van het koninkrijk Sicilië. Het meeste dat bekend is over het kasteel vóór de 18e eeuw, inclusief de vroege bouw, komt echter uit latere legenden rond Cabrera en koningin Blanca van Navarra en ontbeert stevige historische bevestiging.
Het landgoed Donnafugata, oorspronkelijk bekend als het leen Bellio-Cabrera, werd in 1648 verworven door Vincenzo Arezzo-La Rocca, reeds baron van Serri (of Serre), die het omvormde tot een versterkte landelijke residentie. Na verloop van tijd ontwikkelde het complex zich tot een neoklassiek landhuis en later tot het neogotische kasteel dat vandaag te zien is. Het grootste deel van het huidige uiterlijk van het gebouw dateert uit de 19e eeuw en is te danken aan Vincenzo's afstammeling, baron Corrado Arezzo, een veelzijdig geleerde en politicus, die de elegante neogotische loggia met drielobbige bogen aan de hoofdgevel toevoegde.
Door verschillende generaties heen ging het landgoed over naar Clementina Paternò di Manganelli, weduwe van burggraaf Gaetano Combes de Lestrade. In het kader van de dynastieke opvolgingen rond het erfgoed van Siciliaanse adellijke families raakte Donnafugata ook verbonden met de Catanese tak van de familie Grasso, in de genealogische traditie doorgaans aangeduid als Grasso di Donnafugata of prinsen Grasso di Donnafugata. De familie, reeds gevestigd binnen de adel van Catania, werd via huwelijks- en erfbanden met de familie Paternò di Manganelli, een van de meest vooraanstaande adellijke geslachten van Catania, verbonden met de geschiedenis van het landgoed.
Machinaal vertaald uit “Donnafugata Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →