Vesting Mont-Valérien

Fort Mont-Valérien (Frans: Forteresse du Mont-Valérien) is een vesting in Suresnes, een westelijke voorstad van Parijs, gebouwd in 1841 als onderdeel van de moderne verdedigingsring van de stad. Het kijkt uit over het Bois de Boulogne, aan de overkant van de Seine.

Voordat Adolphe Thiers de vesting liet bouwen, was de Mont Valérien de woonplaats van kluizenaars. Sinds de 15e eeuw leefde er een gemeenschap van kluizenaars op de helling van Puteaux, vergelijkbaar met die van de Kartuizers: privécellen, gemeenschappelijke heilige mis en heilig officie, eeuwigdurende stilte. Handarbeid en gebed vulden de dagen in gelijke mate.

De vesting verdedigde Parijs tijdens de Frans-Duitse Oorlog en bleef de sterkste vesting ter bescherming van de stad, waarbij ze artilleriebeschietingen van enkele maanden weerstond. De overgave van de vesting was een van de belangrijkste twistpunten bij het wapenstilstandsverdrag dat de regering van Nationale Verdediging op 17 januari 1871 sloot met Otto von Bismarck, waardoor de Duitsers het sterkste deel van de verdediging van Parijs mochten bezetten in ruil voor voedseltransporten naar de uitgehongerde stad.

Mont-Valérien speelde een sleutelrol tijdens de Commune van Parijs in 1871. De Nationale Garde slaagde er niet in het na de eerste terugtrekking van het reguliere leger uit Parijs veilig te stellen. Na hun terugkeer op 21 maart gebruikte het leger het fort als belangrijke uitvalsbasis voor de onderwerping van de Commune tijdens de zogenoemde Bloedige Week (Semaine Sanglante).

Kolonel Henry van de legerinlichtingendienst, een sleutelfiguur in de Dreyfusaffaire, werd in 1898 in de gevangenis van Mont Valérien opgesloten. De dag na zijn opsluiting, 31 augustus 1898, sneed hij zijn keel door met een scheermes dat men in zijn bezit had gelaten, en nam zo zijn geheim en dat van een groot deel van de Dreyfusaffaire mee in zijn graf.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de vesting van 1940 tot 1944 door de Duitse bezetters van Parijs gebruikt als gevangenis en executieplaats. De Duitsers brachten gevangenen met vrachtwagens vanuit andere locaties naar de gevangenis. De gevangenen werden tijdelijk vastgehouden in een buiten gebruik gestelde kapel, en later meegenomen om te worden doodgeschoten op een open plek 100 meter verderop. De lichamen werden vervolgens begraven op diverse begraafplaatsen in de omgeving van Parijs.

Machinaal vertaald uit “Fort Mont-Valérien” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Vesting Mont-Valérien staat op plaats 2.650 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 205 van de 525 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in 1841, en daarmee ouder dan 10% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 607 bouwwerken in de atlas die uit de 19e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 4.817 keer geopend, meer dan 84% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 39 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Parijs, 10 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗