Francja · XIX wiek
Fort Mont-Valérien zajmuje 2553. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 199. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: 1841, wcześniejsza niż u 9% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4817 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 86% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 47 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Paryż, 10 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Fort Mont-Valérien (fr. Forteresse du Mont-Valérien, [fɔʁtəʁɛs dy mɔ̃valeʁjɛ̃]) to twierdza w Suresnes, zachodnim przedmieściu Paryża, zbudowana w 1841 roku jako część miejskiego pierścienia nowoczesnych fortyfikacji. Góruje nad Lasem Bulońskim, po drugiej stronie Sekwany.
Zanim Adolphe Thiers zbudował twierdzę, Mont Valérien było siedliskiem eremitów. Od XV wieku na zboczu Puteaux żyła wspólnota pustelników, podobna do wspólnoty kartuzów: prywatne cele, wspólna msza święta i oficjum, wieczyste milczenie. Praca fizyczna i modlitwa dzieliły dzień po równo.
Twierdza broniła Paryża podczas wojny francusko-pruskiej i pozostała najsilniejszą twierdzą chroniącą miasto, wytrzymując wielomiesięczne bombardowania artyleryjskie. Kapitulacja twierdzy była jedną z głównych kwestii rozejmu podpisanego przez Rząd Obrony Narodowej z Ottonem von Bismarckiem 17 stycznia 1871 roku, umożliwiającego Niemcom zajęcie najsilniejszej części obrony Paryża w zamian za dostawy żywności do głodującego miasta.
Mont-Valérien odegrał kluczową rolę podczas Komuny Paryskiej w 1871 roku. Gwardii Narodowej nie udało się go zabezpieczyć po pierwszym wycofaniu regularnej armii z Paryża. Po ich powrocie 21 marca armia wykorzystała fort jako ważną bazę do stłumienia Komuny podczas tzw. Krwawego Tygodnia (Semaine Sanglante).
Pułkownik Henry z wywiadu wojskowego, kluczowa postać afery Dreyfusa, był przetrzymywany w więzieniu Mont Valérien w 1898 roku. Dzień po osadzeniu, 31 sierpnia 1898 roku, poderżnął sobie gardło brzytwą pozostawioną w jego posiadaniu, zabierając do grobu swoją tajemnicę oraz tajemnicę znacznej części afery Dreyfusa.
Podczas II wojny światowej twierdza była wykorzystywana od 1940 do 1944 roku jako więzienie i miejsce egzekucji przez niemieckich okupantów Paryża. Niemcy przewozili więźniów do więzienia ciężarówkami z innych miejsc. Więźniów tymczasowo przetrzymywano w nieużywanej kaplicy, a następnie prowadzono na rozstrzelanie na polanie oddalonej o 100 metrów. Ciała chowano następnie na różnych cmentarzach w okolicach Paryża. Naziści rozstrzelali tam ponad 1000 zakładników i członków ruchu oporu.
Po wojnie miejsce to stało się narodowym miejscem pamięci. Teren przed „Mémorial de la France combattante”, upamiętniającym francuski ruch oporu wobec niemieckich sił okupacyjnych, nazwano Square Abbé Franz Stock.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Mont-Valérien” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →