Gonio

Gonio (Georgisch: გონიოს ციხე, vroeger Apsarus of Apsaros genoemd (Oudgrieks: Ἄψαρος) en Apsyrtus of Apsyrtos (Ἄψυρτος)) is een Romeinse versterking in Adzjarië, Georgië, aan de Zwarte Zee, 15 km ten zuiden van Batoemi, aan de monding van de rivier de Tsjorochi. Het dorp ligt 4 km ten noorden van de Turkse grens. De naam werd in verband gebracht met de mythe van Medea en haar broer Absyrtus.

De oudste vermelding van de vesting is van Plinius de Oudere in de Naturalis historia (1e eeuw n.Chr.). Er is ook een verwijzing naar de oude naam van de plaats in Appianus' Mithridatische Oorlogen (2e eeuw n.Chr.). In de 2e eeuw n.Chr. was het een goed versterkte Romeinse stad binnen Colchis. De stad was ook bekend om haar theater en hippodroom. Procopius, schrijvend in de 6e eeuw, spreekt over de resten van haar openbare gebouwen als bewijs dat het ooit een plaats van enig belang was.

Later kwam ze onder Byzantijnse invloed. De naam "Gonio" is voor het eerst geattesteerd bij Michael Panaretos in de 14e eeuw. Daarnaast was er kortstondig een Genuese handelsfactorij op de plek. In 1547 werd Gonio ingenomen door het Ottomaanse Rijk, dat het behield tot 1878, toen Adzjarië via het Verdrag van San Stefano deel werd van het Russische Rijk. In het najaar van 1647 werd Gonio volgens Evliya Çelebi veroverd door een Kozakkenvloot van 70 tsjajka's, maar snel heroverd door Ghazi Sidi Ahmed, heerser van de sandjak Tortum, met een macht van 1.000 Turken en 3.000 "Mingreliërs".

Het graf van de heilige Mattias, een van de twaalf apostelen, wordt verondersteld zich binnen de vesting van Gonio te bevinden. Dit is niet te verifiëren, aangezien de Georgische regering momenteel graven nabij het vermoede graf verbiedt. Andere archeologische opgravingen vinden echter wel plaats op het terrein van de vesting, gericht op Romeinse lagen.

Gonio maakt momenteel een toeristische bloeiperiode door.

Machinaal vertaald uit “Gonio (fortress)” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Gonio staat op plaats 561 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 3 van de 38 die de atlas in Georgië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 150, en daarmee ouder dan 98% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 16 bouwwerken in de atlas die uit de 2e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗