Burcht Idstein

Kasteel Idstein (Duits: Burg Idstein), later het renaissance Schloss Idstein, ligt in Idstein in het district Rheingau-Taunus in Duitsland. Het heuvelkasteel was de residentie van de graven van Nassau-Idstein. De Heksentoren (Hexenturm) van het kasteel is een van de oudste gebouwen van de stad en een belangrijk lokaal herkenningspunt.

Het oorspronkelijke kasteel van Idstein werd rond 1170 gebouwd op een rotsrichel in het centrum van de oude binnenstad. Van de binnenburcht zijn alleen de bergfried, het oude districtsgerechtsgebouw, de 15e-eeuwse poortgebouw en de palas van het kasteel bewaard gebleven.

In het begin van de 17e eeuw, ten tijde van vorst George Augustus Samuel van Nassau-Idstein, werd op de plaats van de voorburcht een schloss in renaissancestijl gebouwd. Het barokke interieur werd rond 1714 voltooid. De architect was Maximilian von Welsch; het stucwerk, met name in de zogenaamde Keizerskamer (Kaisergemach), werd uitgevoerd door Carlo Maria Pozzi. De plafondschilderingen en andere schilderingen zijn van Valentin David Albrecht en Luca Antonio Colomba.

In 1905 werd het schloss een herstellingsoord voor leden van het Koninklijk Pruisisch Leger.

De bovenburcht werd afgebroken en de bergfried kreeg in de 19e eeuw de bijnaam Hexenturm (Heksentoren). Er vonden in de vroegmoderne tijd heksenprocessen plaats in Idstein, maar deze dateren ruimschoots van vóór de naam van dit monument. Het is onwaarschijnlijk dat ooit iemand in de toren van hekserij werd beschuldigd of opgesloten. De bijnaam raakte rond 1900 wijdverbreid met de publicatie van Die Pfarrfrau von Heftrich door Ottokar Schupp. De Hexenturm werd het herkenningspunt van Idstein. Aan de voet van de toren bevindt zich een plaquette ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de heksenprocessen van 1676, met de namen van 31 vrouwen en 8 mannen die gedood werden aan het einde van het bewind van Johan, graaf van Nassau-Idstein.

Na de Eerste Wereldoorlog werden Franse soldaten in het schloss ondergebracht tijdens de Franse bezetting. In de Tweede Wereldoorlog fungeerde het schloss als militair hospitaal voor reservisten.

Tegenwoordig huisvest het kasteel het Idstein Pestalozzi Gymnasium. Zowel het schloss als de bergfried kunnen op aanvraag worden bezocht.

Een 20 meter lange stenen brug overspant de halsgracht tussen de voor- en binnenburcht. Rechts ervan ligt een kleine renaissancetuin.

Machinaal vertaald uit “Idstein Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Burcht Idstein staat op plaats 5.284 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 401 van de 505 die de atlas in Duitsland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1170, en daarmee ouder dan 81% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 15 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Wiesbaden, 16 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗