Ludgate

Ludgate was de westelijkste poort in de London Wall. Van Romeinse oorsprong, werd ze meermaals herbouwd en ten slotte op 30 juli 1760 gesloopt. De naam leeft voort in Ludgate Hill, een oostwaartse voortzetting van Fleet Street, Ludgate Circus en Ludgate Square. Het materiaal van de poorten werd verkocht voor £148.

Volgens de legende, opgetekend door de Normandisch-Welshe geestelijke Galfridus van Monmouth, was Ludgate genoemd naar de oude Britse koning Lud. Lud zou de broer zijn geweest van koning Cassivellaunus, maar sommige folkloristen menen dat hij een verschijningsvorm is van de god Nodens. Er zijn andere suggesties voor de oorsprong van de naam, hoewel geen ervan algemeen aanvaard is. Latere schrijvers zeiden dat hij was afgeleid van "flood gate" of "Fleet gate", van "ludgeat", wat "achterpoort" of "uitvalspoort" betekent, of van de Oudengelse term "hlid-geat", een gangbaar Oudengels compositum dat "uitvalspoort" of "draaipoort" betekent.

Men gelooft dat Ludgate een van de vier oorspronkelijke poorten was in de Romeinse London Wall, waaraan in 190 n.Chr. begonnen werd.

Antiroyalistische troepen herbouwden de poort tijdens de Eerste Baronnenoorlog (1215–17), met materiaal afkomstig uit de verwoeste huizen van Joden. De poort werd rond 1450 herbouwd door een man genaamd Foster, die ooit in de schuldenaarsgevangenis boven de poort had gezeten. Hij werd uiteindelijk Sir Stephen Foster, Lord Mayor van Londen. Zijn weduwe, Agnes, renoveerde en breidde Ludgate en de schuldenaarsgevangenis uit; ook werd de praktijk afgeschaft waarbij schuldenaren voor hun eigen voedsel en onderdak moesten betalen. Haar gift werd herdacht met een koperen muurplaat, waarop stond:

Vrome zielen die hier voorbijgaan, Bid van harte voor Stephen Foster, eertijds burgemeester; En voor Vrouwe Agnes, zijn echtgenote, aan God gewijd, Die uit medelijden dit huis maakte, voor Londenaren in Ludgate; Zodat gevangenen hier voor onderdak en water niets betalen, Zoals hun bewaarders zullen moeten verantwoorden op de vreselijke oordeelsdag!

In februari 1554 was Ludgate het laatste toneel van Wyatts opstand, toen Sir Thomas Wyatt de Jongere bij de poort aankwam met een deel van zijn leger van drie- of vierhonderd man. De poort werd verdedigd door Lord William Howard met de plaatselijke militie, die de rebellen de toegang weigerde, waardoor zij zich terugtrokken en zich later overgaven.

Machinaal vertaald uit “Ludgate” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Ludgate staat op plaats 1.877 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 125 van de 315 die de atlas in Engeland in kaart brengt. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗